Santiago de Compostela- Ervy-le-Chatel

Vandaag aangekomen in Ervy-le-Chatel. Al 835 kilometer op weg. Het lijkt veel, maar er komt nog véél meer.

Okay, goed geslapen bij de zusters en nu is het weer zover. Op weg! Vandaag naar Sommeval. Er wordt gezegd: eenvoudige slaapplek zonder matras. Geen idee wat ik me daarbij moet voorstellen. We gaan het ontdekken.

20 minuten meditatie woord: bewonderen
Als ik me verwonder over iets, dan vind ik iets bijzonder, maar houd alle energie bij me.
Echter als ik iets be-wonder, dan ben ik onder de indruk en zend ik positieve energie naar de creator van het moois. Dat is energie die opbouwd, omdat het wederkerig is.
Ik merk dat bijvoorbeeld onderweg. Als iemand mij vraagt wat ik doe en mij daarom bewonderd, dan geeft dat mij energie, kracht, om verder te gaan.
Ik wil meer mensen bewonderen om wat ze doen. Zodat ik met hen de positieve energie kan laten groeien.

Gestart met boodschappen doen, want vanavond mag ik weer zelf koken. Tortellini’s opwarmen is dan altijd het makkelijkste en ik houd wel van makkelijk 😉
Tweederde van de tocht, het begin, gaat door open land. Gelukkig is het een beetje heiige lucht, dus het blijft wat koeler.
Pas tegen 11:30 trekt het open en komt de zon door. De temperatuur schiet dan lekker omhoog. Vandaag nog 30 graden. de volgende dagen wordt het minder warm.
Ik ga al snel het bos in en dat scheelt een stuk qua temperatuur. Het lopen gaat goed, zelfs op de onregelmatige wegen van het bos. Pas tegen de 18 kilometer begint mijn scheenbeen op te spelen. Die is dus nog niet genezen. Maar goed, het houd me in de vertraging en dat is belangrijk voor mij, anders ga ik weer te snel.

Ik kom aan op de slaapplek. Gratis blijkbaar. Een overdekte ruimte met 3 houten banken tegen de muur. Daar mag je op slapen. Gelukkig hebben mensen 2 slaapmatjes achter gelaten. Eén daarvan geconfisceerd.
Naast de gezamelijke (slaap)ruimte is er een gangetje met douche en toilet. Een frans toilet!!! Ja, precies, zo één met een gat in de grond, zodat het lekker erin kan plonzen 😂

Er komt nog een Nederlands echtpaar slapen (paul en erica). Ze begon netjes in het frans tegen mij, maar ik zei: spreek nederlands met me! (leuke tekst voor een liedje, wordt vast een hit!).
Zij is op de fiets omdat ze geopereerd is aan haar heup. Hij loopt, maar lange afstanden (30+ km).

Ik ben benieuwd hoe ik vannacht ga slapen. Misschien gaan ze nog hun tentje opslaan.

De man van het Nederlandse echtpaar ging er vroeg uit om aan de toekomst van zijn bedrijf te werken. Maar vervolgens ging hij wel om 7:30 lopen, want ze gingen naar een dorpje 37 kilometer verder weg. Dat is mijns inziens niet een maand nemen om aan je bedrijf te werken, dat lijkt mij veel op vluchten! 😨

20 minuten meditatie woord: zelfontplooiing
Ik krijg naar mate ik ouder word steeds meer plooien, dat is helemaal niet erg denk ik. Dus waarom zou je zelf-ontplooien. Ik denk dat het woord zou moeten zijn: zelf-ontvouwen!
Jezelf openvouwen net als een bloem of een vlinder uit de cocon. Dan wordt het moois van mij zichtbaar.

Vanaf de slaapplaats ging het snel het platteland op. Zo onbeschrijfelijk mooi hier. Ik heb verschillende filmpjes gemaakt hoe je tussen de landerijen en bossen door het land loopt (helaas willen die filmpjes niet uploaden in de blog 😥). De stilte. Vogels fluiten. Geen menselijke geluiden. Een ree. Dennegeur. Je zou het zelf moeten meemaken om te ervaren.

Vandaag zou het de verjaardag van mijn moeder zijn. Ik zie een hele tijd heel veel witte vlinders. Ineens is dat ook weer over.

Heel mooie route langs paar kleine dorpjes. Sommige besteden veel aandacht aan pelgrims. Die zien er ook heel fleurig uit. Anderen veel minder, die zijn ook minder leuk om te zien. Zou het met elkaar te maken hebben?

Op tijd aangekomen in Ervy-le-Chatel. Bij een cafeetje koffie besteld. Ik hoorde de mannen naast mij al praten over waar ik vandaan zou komen. De vraag werd dus op enig moment in het engels gesteld, in het frans geantwoord 😂
Vervolgens gezellig gemingled tussen de locals. Waarbij één goochelaar (73) die trucjes uithaalde. Hij liet van één truc zien hoe hij het deed.
Vervolgens liet hij een foto zien van zijn broer die van president Macron de medaille Legion d’Honneur kreeg. De ingenieur die met mij gesproken had vertelde vervolgens dat hij een grote lach kreeg van een oude vrouw in Peru, die dagelijks een kilometer berg af en berg op moest lopen met 20 liter water, waarvoor hij een water oplossing geregeld had in het dorp. Dat vond hij belangrijker dan een medaille. Dat kon ik me zó voorstellen.

Even gewacht bij mijn chambre d’hotes, tot het tijd was. Er komen andere mensen langs die geinteresseerd vragen waar ik vandaan kom en naar toe ga. Hoe lang ik bezig ben, etc… blijft leuk.

Rekenen kunnen ze in Ervy-le-Chatel helaas ook niet, want volgens mij is het niet 2.010 kilometer naar Santiago, maar iets van 1.765.