Astrid stond mij heel lief op te wachten ’s ochtends vroeg bij het station van Enschede. Met een mooie grote bos rozen.
Het weerzien was heel fijn. Goed om elkaar weer in de armen te kunnen houden.
Thuis komen voelde goed. Alleen was ik alles kwijt. Geen idee waar de ontbijt kommetjes stonden. Waar verzamelden we ook alweer het oud papier!?? 🤔
Dat soort dingen ben je dus allemaal kwijtgeraakt tijdens de wandeltocht.
Vrienden om mij heen zijn heel lief. Hebben mij een weekje met rust gelaten om te kunnen ‘landen’. Maar daarna wilden ze alles weten natuurlijk. Ach, dat komt in de loop van de weken wel.
Er zijn dingen die ik zo kan benoemen wat het me gebracht heeft, maar er zijn ook dingen die nog ‘onder de oppervlakte’ zitten. Die komen vanzelf bovendrijven in de komende tijd.
Nu langzaam weer het ‘normale’ leven gaan oppakken, maar zonder in de valkuil te stappen van haast en stress.
….en voorbereiden voor het laatste stukje volgend jaar 😂
