Santiago de Compostela- weer in Nederland

Deze twee dagen starten in Kevelaer met een tochtje van 29 kilometer naar Straelen. Wát zeg je, 29? Ehhhh…ja, inderdaad.

Maar het meditatie woord van vandaag was: dragen. Of gedragen worden. Dus wie weet wordt ik wel gedragen vandaag.

Het ging in ieder geval fantastisch. Voor ik het wist zat ik al op 5 kilometer van het hotel. Alleen die laatste kilometers waren even lastig, maar ik heb ze goed vol kunnen houden, zonder over mijn grens heen te gaan.
In de ochtend is het nog bewolkt en fris. dan kun je flink vaart maken. Na 14:00 wordt het wel heter. Het asfalt is dan niet zo prettig om op te lopen, dus dan zoek ik zoveel mogelijk de grasberm op. Gelukkig liep ik veel in schaduw van bomen.
De route was mooi in het duitse ‘boeren’ landschap. Ze boeren hier alleen niet zozeer, maar meer tuinderijen met planten. Nou ja, na het eten boeren ze misschien ook wel.

Soms zit het ook wel eens niet mee. Zondag lukt het niet om te slapen bij vrienden op de fiets. Nu heb ik dus maar weer een hotel geboekt. Bemoei ik me dan met het universum en kan er geen wonder met een spontane slaapplek gebeuren? Wat denk jij?

Gelukkig kan ik maandag in een refugio slapen voor €7,50. Dat is dan heel lekker voor het budget  👍😄

Ik voel me sterker worden mentaal, ook al is het fysiek zwaar. Er is iets gaande in mijn onderbewustzijn. Fysiek is het zwaar. In de zon lopen op heet asfalt. Dat is niet lekker voor de voeten. Eigenlijk is dat het. Want de soms lange rechte stukken weg vind ik niet zo erg.
Mentaal kan ik mijn pelgrimstocht goed aan.

Behalve net: het topje van mijn linker kleine teentje is pijnlijk. Ik pak de metalen tube tandpasta uit mijn toilettas en laat hem uit mijn handen vallen. Precies op…..juist! 😫
Dan komt ook de vraag direct naar boven: waarom?
Daar komt natuurlijk geen antwoord op, alleen 5 minuten later is het probleem al weer vergeten 😄
Dus zoals een boeddha ooit gezegd heeft: met alles wat gebeurd, bedenk; álles gaat voorbij!

Vandaag de tweede dag van deze post. Heerlijk geslapen en voor de wekker wakker. Dat is voor mij redelijk bijzonder. Meditatie en qi-gong oefeningen gedaan.

Meditatie woord van vandaag:
Ontmoeten. Ik kom mensen tegen die helemaal afgesloten zijn, mensen die wel naar me kijken maar niets zeggen, anderen zeggen een klein goede dag, een enkeling staat verder open zegt enthousiast gedag en vraagt wat je doet, als laatste heb je dan nog de kenners die ‘buen camino’ zeggen. Wie ont-moet je dan?

Lekker ontbeten. Broodje voor de lunch meegenomen. Gestart al met een fris zonnetje, dat belooft wat voor vandaag. De voeten gaan niet lekker, vooral linker teentje blijft lastig doen.
Gelukkig gaat het snel al de natuur in, dat helpt altijd. Die is lekker rustgevend. Helaas wel over asfalt fietspaden en je weet wat ik daarvan vind 😉
Naar mate ik vorder kom ik erachter dat met een beetje bewegen met de teentjes in de schoenen de zeurende pijn minder wordt. Alleen neemt mijn onbewuste dat nog niet over, dus ik moet er zelf wel bewust achteraan. Nou ja, het zal wel goed gaan. Vandaag een stuk minder ver lopen dan gisteren, dus alle tijd.

Bij een ouderwetse slagboom weer van Duitsland ons mooie kikkerland in gestapt.

Op tijd bij mijn mooie hotel in de natuur aangekomen. Fraaie kruidentuinen er omheen.
Jammer genoeg tóch nog een blaartje gelopen. Door die verdraaide asfalt paden. Die zijn  misschien leuk voor auto’s en fietsers, maar niet voor lopers. Zeker niet als de temperatuur gaat oplopen. Je voeten en schoenen zijn dan al heet, het hete asfalt maakt het er dan niet beter op.
Nou, nu weten jullie het wel en hou ik op over asfalt paden.

Aangezien de overnachting duur genoeg is heb ik zelf een simpele maaltijd voor op de kamer geregeld. Het mooie om te ontdekken is, dat ik daar net zo blij van wordt als de dag ervoor de asperge maaltijd.

Morgen naar Roermond. Voor het eerst een refugio ervaren. Ben benieuwd!