Het meditatie woord van gisteren was: groeien. Lichamelijk maar ook spiritueel groeien gaat soms gepaard met pijn (lichamelijk heb ik dat bij het lopen wel ervaren 😉).
De wandeldag start bewolkt. Eerst maar eens langs een supermarkt voor ontbijt en middageten.
Ik loop de Aldi supermarkt in. Een oudere vrouw rent me bijna achterna naar binnen. Entschuldigung. Mag ik je even vasthouden? Ik begreep het eerst niet, maar toen ik door had wat ze zei mocht dat uiteraard.
Wilt u iets voor me meenemen op uw reis? Met haar handen in een bolletje rijkt ze naar me uit. Ik neem het niets aan, wat zoveel voor haar is. Ze is verdwenen voor ik er erg in heb. Wat een wondermooi moment.
Anderen zullen misschien zeggen dat het onzinnige symboliek is, maar dat vind ik niet. Die mevrouw heeft iets kunnen loslaten aan…God, het universum?
Ik ben mijn reis als zoektocht naar onder andere mijzelf begonnen, maar het wordt nu groter. Ik ben geen goeroe, heilige of wat dan ook, maar gewoon een mannetje uit Oldenzaal. Toch heb ik nu ook een stukje van iemand anders mee. En dat is goed, dat voelt goed!
Eenmaal weer buiten wijst een andere vrouw me een leukere route. Door de natuur met bankjes. Dat komt goed uit, dan kan ik mijn ontbijt opeten. Het eerste bankje lijkt aardig, maar iets zegt me dat ik het niet moet doen.
Het volgende bankje is een geschenk. Langs de rivier waar de mistflarden nog overheen dwalen op de vroege morgen.
Het was een mooie wandeling. Naar mate de dag vorderde kwam het zonnetje weer door. De voeten en benen houden het goed vol. Door de wonderbaarlijke schapenwol, maar dat had ik al eens gezegd geloof ik.
Wel weer meer kilometers dan gepland, maar daarvoor als beloning een paar ‘buen camino’s’ gekregen.
Een bijzondere grafiti onder een brug tegen gekomen. Speciaal voor mij! Kijk of je hetzelfde ziet als ik!
Johan; dat ben ik
mut; duitse woord voor moed (kom ik zo nog op terug)
safe; de belofte van het universum voor mij
anti babylon; ik ben fan geworden van de groep ‘Let Babylon burn’ ( anti babylon)
Bijzonder toch, niet dan?
Aangekomen bij het priesterhuis in Kevelaer weer een wondertje. Ik kwam binnen bij de receptie. Nee, helaas we zijn helemaal vol. Ik bleef wat dralen en vragen of er ergens zimmer frei was. Komt er een mevrouw van achteren. Die smoest wat en daar is hij dan het wonder: er was tóch een kamer beschikbaar!
Dus ik werd ook moediger (van de graffiti weet je nog!): kan ik die kamer dan voor 2 nachten hebben (kunnen mijn voetjes wat uitrusten)? Dat kon, maar voor een Camino loper was dan alleen de eerste nacht gratis. Eerste nacht gratis? Goh, daar had ik zelfs helemaal geen rekening mee gehouden! 😄
Het was weer een dag vol gouden momenten. Het priesterhuis staat midden in het bedevaartsoord Kevelaer. Een huis wat er perfect uitziet. In de directe omgeving een basiliek (mooi orgelgeluid), fraaie tuin, kaarsen kapel en nog veel meer interessants waar ik mijn vrije dag best mee heb kunnen vullen. Onder andere ook een soort kunstwerk, gebouw groot, met bronwater wat van boven langs de muur liep, in de vorm van de sint Jacobs schelp (helaas geen foto van gemaakt…vergeten 💁).
De volgende dag start weer met een wondertje. Ik kreeg een mail melding dat mijn account teveel ruimte aan het verbruiken was. Daar had ik even niet bij stil gestaan. Normaal haalt mijn laptop de mail van de server af, maar die staat nu natuurlijk uit. Dus gisteren even aan de hoster gevraagd waar dat precies in zat, aangezien ik dat op de telefoon lastig kan bekijken. Vanmorgen reactie dat hij mijn account qua size verdubbeld heeft, zodat ik mijn reis rustig af kan maken.
Ik vroeg me gisteren af hoe ik deze afstemming met het universum en de synchroniciteit kan laten voortduren ook na mijn tocht. Maar misschien zit in dit voorgaande wel de oplossing? Stel een vraag aan je omgeving en je krijgt antwoord vanuit het universum. ‘Hoe kan ik…’ en het antwoord komt.
Vandaag in de meditatie kwam het woord:
Loslaten. Er wordt zoveel geregeld op mijn reis door mijn omgeving. Al de (kleine) wonderen die gebeuren. Zou het zo zijn dat als ik me er mee ga bemoeien het juist moeizamer gaat lopen? Kan ik gewoon de vraag stellen en het vervolgens loslaten. Wat zou er dan kunnen gebeuren?
Morgen de tocht naar Straelen om daar te overnachten. Dat was niet gepland. Ik dacht Kevelaer – Venlo te kunnen lopen, maar dat bleek 37 km te zijn. Een beetje teveel.
Tja, dan mag je flexibel even schakelen. Het komt goed. Laat maar los.
Wij genieten mee met jouw reisverhalen. Heel veel succes Johan!
Fijn dat je steeds wonderen mag ervaren, goede reis morgen