
Ik heb heerlijk geslapen in Sézanne, met het raam open. Om 4:00 begonnen de vogels te zingen en ik moest direct aan gisterenochtend denken. Dat blijft nog wel even in mijn systeem zitten denk ik 😉
20 minuten meditatie woord: afwerken
De meneer in Montmort-Lucy had zijn huis in oude staat afgewerkt, waardoor dit er heel mooi uitzag. De slaapplek gisteren had ook verbouwingen gedaan in huis, maar wanden niet afgewerkt, dus keek je tegen kale houten platen aan. Dat is een heel verschil en maakt dat het rommelig oogt.
Hoe ben ik met mijzelf aan het werk? Ben ik mijzelf aan het opknappen tot mijn mooiste zelf, of pak ik de dingen maar een beetje half aan?
Vandaag weer een paar keer het koppel van gisteren tegen gekomen. Annemiek en Hans. Ze blijken broer en zus te zijn.
Ze lopen nu net iets sneller dan mij, omdat ik last heb met mijn scheenbeen. Maar als zij rusten haal ik ze nog wel eens in.
Een heel zware dag vandaag (geen foto’s dus). 30 graden of meer en vrijwel nergens schaduw. Dat is wel even heel zwaar. Als je dan ook nog een lange route hebt van 25 kilometer, pijn in je scheenbeen, waardoor het tempo omlaag gaat, dan is het plezier in de reis wel ver te zoeken. Het hoort er blijkbaar allemaal bij, maar…..
Ik merk wel dat ik nu met alle tegenslagen al anders omga. Ik word al niet meer zo heel erg boos om. Gewenning? Of berusting?
Daarnaast houd ik me niet meer zo strak aan mijn ideeen van hoe ik een route moet lopen. Als het anders uitkomt, dan kan ik daarmee leven. Dat is een stuk ontspanning die ik mijzelf kan en mag toestaan. Voor anderen misschien heel normaal, voor mij een hele verandering!
Op het laatste stuk van 4 kilometer heb ik gelift. Dit scheelde 3 km. Lijkt niet veel, maar ik zat er behoorlijk doorheen en het was al ná 17:00. De mevrouw van de slaapplek was al ongerust aan het worden en wilde me gaan opzoeken met de fiets, ik kwam net aanlopen.
‘Wat heb je nodig?’, vroeg ze. ‘Een bad met ijs!’, zei ik. Ze had wel een bad, maar niet zoveel ijs. Wel mint ijs om te eten. Heerlijk.
Na een ijskoud bad kom je snel weer bij en is het leed van de dag weer vergeten. Nou ja, vergeten niet, maar het is geschiedenis geworden.
De dag van morgen gaat vast beter worden 😄
Goed geslapen, dat doe ik eigenlijk elke dag. Vroeg erin en de hele nacht onder zeil. Een lekker ontbijt staat klaar met een praatgrage gastvrouw. Een goed begin van de dag. De was ligt gevouwen klaar. Dat is mooi.
20 minuten meditatie woord: verteren
Als je te lang je eten verteerd, dan krijg je last van obstipatie. Dat is niet handig, want in het ergste geval heb je dan een klisma nodig om er vanaf te komen.
Zo ook als ik te lang over dingen nadenk. Soms moet ik mijn gedachten gewoon ontlasten, voordat je een mentale klisma nodig hebt om er vanaf te komen. En geloof me, een mentale klisma is niet leuk. Dat is zoiets als 25 kilometer lopen, in 30 graden, zonder schaduw, met een zeer scheenbeen 😂
Vandaag een route van 23 kilometer. Met de warmte eigenlijk teveel, maar ja, de overnachting is al gepland.
Gelukkig loopt het overgrote deel langs het kanaal en daar staan veel bomen langs. Lekker veel schaduw en plekjes om even te rusten, appel te eten, lunch te nuttigen.
Ik heb een stap gevonden voor mijn linker been, waardoor deze niet zeer doet. De snelheid gaat daardoor flink omhoog. het nederlandse koppel heeft me niet ingehaald. Niet dat het een wedstrijd is of zo, maar toch! 😉
Goede hoop dat de ontsteking in het scheenbeen op zijn retour is.
Om 16:00 bij de slaapplek. De dame gaf direct aan dat ze pelgrims eigenlijk niet vóór 17:00 ontvangt. Maar goed, het is warm. Okay, welkom…. 😏
Bij een praatje ontdooide ze wel. Ze wilde weten waar ik vandaan kwam. Mocht ik even aanwijzen op de kaart van Nederland. Ze had nog nooit pelgrims uit Oldenzaal gehad. Dat lijkt me ook niet zo gek. Er zijn er de laatste 2 jaar maar 4 gegaan of zo.
Het spreekwoord: een koude douche krijgen, heeft met deze temperatuur toch een heel andere betekenis. Je wordt er juist weer mens van.
Tijdens het gezellige avondeten was de gastvrouw heel content dat ik dezelfde levensfilosofie had als haar. Kijk zo maak je dan toch weer vrienden en kan ik gerust gaan slapen 😄






