Heerlijk geslapen gisteren in het ledikant in mijn eentje in de pelgrims herberg. Ontbijtje gehad met scrambled eggs en stemmige zondagochtend muziek op de achtergrond. Voor de broodnodige spirituele voeding.
20 minuten meditatie woord: sterkte
Als iets te sterk is, dan is dat niet zo goed. Geldt voor alles waar ’te’ voor staat 😉. Maar wat als ’te’ er achter staat?
Sterk-te; ontvang meer ‘sterk’. Krijg meer kracht. Er zijn in de afgelopen 63 dagen veel momenten geweest dat ik die extra kracht kon gebruiken. Ook vandaag!
Als de situatie voorbij is kun je zien dat de kracht er geweest is.
Vandaag blijkt het een route te zijn van 29 kilometer. Daar kwam ik gisterenavond achter. Niet best, want 25 kilometer is eigenlijk mijn maximum. Maar goed, het is wat het is. We gaan zien hoe het gaat lopen. Volgens de gastvrouw zitten er geen steile stukken meer in en verloopt de weg glooiend.
Dat was inderdaad zo.
In de ochtend ben ik op mijn best, dus direct 2 uur gelopen naar Corbigny. Daar is een supermarkt…. helaas dicht 😥
Gelukkig een klein supermarktje gezien die wél open was. Dus weer terug lopen (en ik mag al 29 kilometer lopen 🙄).
Op de weg het stadje uit vroeg iemand, die in de deuropening zat, waar ik heen ging en hoever ik gelopen had. Hij vroeg of ik water wilde, of een croissant, met koffie? Tja, toen kon ik dat niet meer afslaan. Binnen gezeten en even alle vragen van de andere huisgenoten beantwoord. Daarna weer met extra energie op weg. Dat blijven toch de leuke momenten.
De weg was mooi door een coulissen landschap. Alleen de stukken land zijn gelaten zoals ze al eeuwen zijn. Dus geen ruilverkaveling en lekker grillige stukken. Met veel bomenrijen en stukken bos er tussendoor. Heel mooi om doorheen te lopen.
De laatste kilometers begon de zon toch zijn tol te eisen. Vooral als de schaduw het even af laat weten en er ook nog een steil stuk oneffen weg opduikt.
Maar het is me gelukt.
De ‘supermarkt’ naast de slaapplek was speciaal nog open voor de pelgrims. Je kan het eigenlijk geen supermarkt noemen. Het is gewoon een huiskamer met een hoeveelheid eten voor het gemak, voor ’s avonds en ontbijt. Maar genoeg voor wat je nodig hebt.
Er is al een belgisch echtpaar in de gite (Jocelyn en Jean-Marie). Waals, dus spreken alleen frans.
Morgen en overmorgen ga ik hun ook zien op de slaapplekken, want ze hebben dezelfde als mij geboekt.
De komende 3 dagen kleine afstanden ter compensatie van vandaag. Dat dan weer wel 😂
Vanmorgen eigen ontbijt mogen maken. Ik kreeg van de belgische meneer nog een blikje makreel en boter. Dat laatste was vooral handig, want die had ik niet en een baguette is zonder boter wel erg droog.
Wat ik met de makreel moet weet ik nog niet.
20 minuten meditatie woord: veranderen
Gaat veranderen vanzelf of moet je daar hard voor werken? Ik denk dat als het hard werken is, ik mezelf mag afvragen of ik de verandering wel wil. Alhoewel, als je het gaat vergelijken met mijn tocht naar Santiago; die wil ik graag doen, maar gemakkelijk is het niet. Toch levert het wel iets op.
Misschien is het met veranderen dus ook zo; soms gaat het makkelijk en soms mag ik er hard mijn best voor doen en lijkt het niet te lukken. Als je dan echter terugkijkt heb je heel wat bereikt.
Vanochtend ging het belgische echtpaar al ruim voor mij op pad. Ik ben benieuwd of en wanneer ik hen ga inhalen.
De weg was, zeker in het begin, erg oninteressant. Langs een grote D-weg met veel hardrijdend verkeer. Je moest constant opletten. Niets bijzonders dus om over te vertellen.
Er was wel één dorpje, Moussy, die was wel heel grappig. Het hele dorp hing vol met st. jacobs schelpen. Allemaal versiert en met verschillende kleuren. Dat was wel erg leuk.
Omdat er verder niets te beleven was, wil ik jullie graag van een natuurwetenschappelijk onderzoek deelgenoot maken wat ik gedaan heb. Ik heb namelijk geconcludeerd dat wij denken dat insecten met hun facetogen zeer goed kunnen zien, maar dat is helemaal niet zo. Insecten, heb ik geconstateerd, zijn stekeblind als een mol of in het gunstigste geval zeer ernstig bijziend. Daarnaast zijn ze stokdoof.
Hoe ik daar bij kom? Wel, in het bos, of waar ik ook insecten tegen kom, vliegen ze constant tegen mijn gezicht aan. Notabene, een man van 1 meter 87 zien ze nog geeneens! Dan moeten ze wel blind zijn. En als ze mijn voetstappen, in hun wereld waarschijnlijk klinkend als gedonder, niet horen en opzij gaan, moeten ze dus ook stokdoof zijn.
Daar! Geen spelt tussen te krijgen mijns inziens.
Ik heb het belgische echtpaar vrij vlot ingehaald. Maar vervolgens ging ik ergens rusten en haalden zij mij weer in. Dat haasje-over zal nu wel even doorgaan.
Zij waren gaan zitten bij een nederlandse chambre d’hotes. Toen ik aankwam werd ik al begroet met: ‘kijk daar is Johan’. ‘Ben ik hier óók al bekent!?’
Het belgische echtpaar ging direct weer verder. Ik heb licht het gevoel dat de belgische dame niet graag in mijn buurt is 💁
Of ze vindt het vervelend dat ik vlotter loop. Nou ja, dat is aan haar.
Ondertussen ben ik wel aangekomen op mijn slaapplek voor vanavond. Een paar kamertjes boven een pizzeria (vroeger een Routiers restaurant). Voor franse maatstaven nette kamers, maar voor nederlandse maatstaven…..ehhhh….nou ja, zal vast lekker slapen zijn 😨
Straks even het stadje Prémery bekijken en eten voor morgen onderweg kopen. Vanavond eten in de pizzeria. Zag er wel gezellig uit met leuke tafeltjes.
Interessant; een wandelpad met een vlonder, er ligt mooi verlichting in, dus het is zeker wel wat (geweest). De vlonder is hier en daar wat kapot, dus wat doen de fransen dan? Ze zorgen met houten dwarsplanken dat je de vlonder niet meer op kan en leggen een afrol naar een pad dat naast de vlonder loopt. hmmmm….je zou ook de vlonder kunnen repareren, toch!?
Het eten was helemaal niet italiaans, dus waarom het pizzeria heet!? Geen idee 💁
Lekker een frans menu gehad. De belgische meneer zat een tafeltje verder en wilde me wijn aanbieden. Hij probeert steeds iets aan me te slijten, dus ik denk dat hij me in ieder geval wel aardig vindt. Het wordt alleen wel een beetje genant dat ik veel afsla.
Het was een kleine wandeldag. Hopelijk wordt de dag van morgen wat interessanter zodat ik weer wat te vertellen heb.
Slaap lekker.
