Volgend jaar de laatste 1.000 kilometer.
Nou, dat was me een ontbijt in Le Resto de Copains! Een grote koffie en een croissant. Precies dat. Niet meer. Geen boter, geen confiture, geen tweede croissant of een pain au chocolat…. beetje jammer. En als ik dan zie wat ik afgerekend heb, heb ik toch licht het idee een beetje….hoe zeggen we dat netjes….afgezet te zijn.
Nou ja, het universum zorgt er wel voor dat het weer goed komt 😉
20 minuten meditatie woord: verruimen
Heel interessant woord. Het heeft met ruimen te maken. Als je dingen ergens opruimt, krijg je ruimte. Er komt ruimte voor andere dingen. Je voelt je vrijer, met meer mogelijkheden. Daarnaast kun je het op hoog niveau bekijken; het verruimen van je blikveld, waardoor je grote horizonten krijgt. Maar het kan ook op heel klein niveau; als je weet wat er in de micro wereld mogelijk is, dan neemt ook daar je mogelijkheden toe.
Vervolgens kun je verruimen ook op mentaal niveau bekijken; als ik mijn gedachten verruim, krijg ik meer inzichten tot mijn beschikking.
Mooiere route dan gisteren! Sommige kleine dorpjes, een huisje of 10, hebben huisjes met een schitterend uitzicht over de vallei. Om jaloers op te worden. Daar zou ik best kunnen wonen. Je eigen brood bakken in de houtoven, klein koetje voor melk, zodat je boter en kaas kan maken. Fruit in de tuin voor jam. En natuurlijk Astrid die weet hoe je dit allemaal moet maken ❤
Ook een edelhert kever (heet die zo?) gezien die super groot was.
Aangekomen in Guerigny. Grotere plaats met iets meer leven dan Prémery. Er is een mooi kasteel waar je doorheen kunt lopen. Hier heeft Jean Paul Sartre in zijn jonge jaren bij zijn oom George Schweitzer verbleven. Kijk dat weten jullie dan nu ook weer.
Vanavond eten in een klein pelgrims huisje. Samen met het belgische echtpaar. Ik ga zo lekker een pizza uit een pizza-kiosk proberen te scoren. Dat schijnt heel lekker te zijn.
…en dat was hij ook! 😋
Mijn mede-gite-genoten gingen al om 6:00 er uit. Hun loopdag start om 7:30. Ze moeten om 12:15 in Nevers met de bus mee terug naar Auxerre. Die mogen ze niet missen. Ik draai me nog even om, maar vanaf morgen ga ik ze dus niet meer tegen komen.
Maar uiteindelijk mag ik er ook uit. Klein eigen ontbijtje, gite schoon gemaakt en op weg.
20 minuten meditatie woord: krachtbron
Je hebt allemaal een krachtbron. Ik heb hem verschillende keren mogen aanboren gedurende mijn reis. Bij mij is het soms verstand op nul zetten en gewoon doorgaan. Dat gaat soms gepaard met kritische beschouwingen van de situatie, maar dat mag genegeerd worden.
Ik zag vandaag een mier sjouwen met een enorme last (relatief gezien) over een grindpad. De ingang van het mierennest was in geen velden of wegen te zien, maar hij ging door. Een enorme krachtbron had hij.
In het bos kom ik soms bronnen tegen die helemaal opgedroogd zijn, terwijl anderen spontaan uit de grond of berg lijken te komen. Ook kun je een bron aanboren door bij een paaltje aan een knop bovenop te draaien en dan komt er ook watet uit. Allemaal metaforen voor de krachtbron in jezelf. Is hij opgedroogd? Ga dan hard op zoek naar een nieuwe, want je hebt hem nodig.
Een krachtbron past zich ook aan aan de situatie. Heb je weinig nodig, dan komt er ook weinig. Een plant geef je ook geen water met een brandweerslang. Dan gaat hij namelijk kapot.
Het is een mooie wandelroute van Guerigny naar Nevers. Alleen wederom op 10 kilometer geen enkel bankje om te zitten. Dat is wel jammer. Maar goed, we hebben het ook weer overleeft zullen we maar zeggen.
Nevers is wel een leuke stad. De cathedraal was helaas voor de helft afgesloten wegens onderhoud, zowel binnen als buiten.
De kerk van Saint Etienne maakte dat wel weer goed. Is een mooi klein kerkje. Heel geschikt voor mijn kaarsjes ritueel.
Oei, mijn poncho verloren! Maar ik wist dat ik hem in Nevers nog had. Opnieuw mijn rondje door de stad en ja….gelukkig had iemand hem op een randje gelegd 🙏🏻😃
Het hotel ligt aan een groot park van Nevers. Dat is dus een mooi uitzicht vanuit de kamer….not….er is kermis in de stad en dat leeft hier blijkbaar nog onder de jongeren. Veel herrie en gegil. Ach ja, weet ik weer waarom het platteland me zo trekt 😂
En misschien ga ik wel de kermis op voor een guilty-plessure 😉
Mijn kamer heeft zelfs een bad en ventilator. Lekker rozig in bed met verkoeling. Dat wordt prima slapen ondanks de kermis geluiden.
Nu ben ik herrie wel gewend uit mijn tijd in Numansdorp, de Fortlaan.
Als mijn hoofd het kussen raakt ben ik weg!
Tot morgen!
Mooie foto’s! Fijn dat je de poncho terug vond!
Ja, dat is zeker fijn. Had niet zo snel geweten waar ik een nieuwe vandaan had moeten halen. Alhoewel met 35+ graden ik hem voorlopig niet nodig heb 😂