Gisteren had de gastvrouw een ontbijt klaar gezet voor een heel weeshuis. Wel met allemaal lekkere zelfgemaakte confitures. Met een volle buik op weg gegaan.
20 minuten meditatie woord: afwisselen
Ik loop door een heel mooi frans landschap, daar zit veel afwisseling in. Soms gaat de weg naar beneden, dan weer naar boven. Voor nu even geen afwisseling in de zon, alhoewel het ’s ochtends goed te doen is.
Maar de afwisseling zorgt wel voor interesse en voor een voorspoedig pad.
Zo is het ook met mijn denken heel afwisselend. Het ene moment ben ik in de gloria, maar dat kan zomaar weer veranderen. Zoals het letterlijke pad interessant is door afwisseling, zo is ook mijn denkpad interessant door deze zelfde afwisseling.
Het hoort erbij dat ik opgaande én neergaande gedachten heb. Ik mag alleen bij de laatste bedenken dat ze afgewisseld zullen worden.
Om 6:00 op pad. De gastvrouw had al gezegd dat alles over begaande wegen gaat. Het eerste gedeelte was niet zo interessant, maar na een uurtje kwam er meer coulisse landschap en bos. Dat was leuk. De geur van varens in een bos, het graan op het veld, heel lekker in de ochtend.
Je leert heel veel als je zoveel loopt. neem in de bocht de bovenkant van de weg. dus gaat de bocht naar links, dan loop je rechts, gaat de bocht naar rechts, dan loop je links. aan de andere kant (binnenkant) loopt de weg namelijk heel steil af voor water afvoer. dit loopt heel vervelend en kan zelfs blessures opleveren.
Eén kilometer is heel lang heb ik gemerkt. Tien minuten duren ook heel lang. Deze twee horen bij mij toevallig bij elkaar 😅
Loop zoveel mogelijk met je mond dicht en adem door je neus. Dit voorkomt (een flinke tijd) dat je mond uitdroogd en je dus dorst registreert.
Deze week is er een Maya golf die zegt te kijken naar wat mijn talent is. ik denk dat ik hem gevonden heb: doorzetten, kracht tonen.
De gastvrouw had namelijk gisteren aangegeven dat veel pelgrims momenteel afzien van de tocht, en stoppen, vanwege de warmte.
Ik ga door! Dat toont mijn kracht. niet onbezonnen, want ik ga tegen mijn gewoonte in vroeg op weg. Dan is het te doen.
Het hotel waar ik vandaag slaap had mijn naam al doorgekrast. Alle andere pelgrims hadden gecancelled, dus ze namen aan dat ik dan ook niet meer ging komen. Nee hoor, deze gek loopt gewoon door met 40+ graden 😂
Het is een beetje bijzonder hotel. Erg uitgestorven. Beetje vergane glorie. Wel speciaal voor pelgrims. Maar krijg toch een beetje amerikaanse thriller movie gevoel.
We zullen zien of ik er morgen nog ben.
Krijg als het goed is om 19:30 iets te eten.
Vandaag; ik leef nog! En ik mag ook het hotel verlaten, dus geen hotel California.
Alleen ging ik dus zo vroeg dat ik zelf iets moest verzinnen met ontbijt. Beetje yoghurt en wat fruit. Later was er een bakker in een dorpje al open, dus een pain aux chocolat nog als verlaat ontbijt genomen.
20 minuten meditatie woord: doordringen
Doordringen is wel een invasief woord. Het klinkt als iets vervelends. Maar ik heb het nodig dat er soms iets even heel duidelijk tot me doordringt! Je kunt het ook met het woord doordrenken associeren. Als iets helemaal in mijn vezels zit, dan blijft het goed bij me.
Op deze reis duurt het soms dagen voor ik me écht iets realiseer, terwijl het soms iets heel onnozels, simpels, is.
Het geeft niet als het even duurt voordat het tot me doordringt.
Ik denk dat deze dag de mooiste van de reis tot nu toe is. Zelfs met de hitte. Hij ging door mooie stukken bos. Kleine paadjes tussen stukken akkerland, maar met heel mooie bomen er omheen voor de schaduw. Een heel leuk dorpje (l’Abbaye) met een superleuk rustplekje, in de schaduw, dus zelfs dat ging goed.
De vraag kwam bij me op: ‘dit kan niet goed gaan! waar zal het mis gaan? geen restaurant in het dorp? geen avondeten?’
Ik heb me niet laten afleiden en genoten van de dag. Een verkoelend windje kwam af en toe langs. Heerlijke geuren van lindebloesem en sauna.
Ruim voor 11:00 in het dorpje van de slaaplocatie. Er was daar een herberg open. Daar even iets gaan drinken voor de grote dorst.
Komt op een gegeven moment een mevrouw aan die begint met andere mensen over pelgrims te praten. Ze krijgt er twee. Ook een vrouw die ‘elle’ heet. Ik denk: ‘o, dat is Elke!’ Op een gegeven moment kijkt ze naar mij en ineens valt het kwartje. ‘Ben jij Johan?’
Ze geeft me de code van de gite. Die had ze ge-smst, maar deze was niet binnen gekomen 🤔
Eten voor vanavond kan in de auberge, dus de dag kan écht niet meer stuk!
Voor de komende twee dagen wel een andere uitdaging: er is geen enkele supermarkt. Dus waar ga ik fruit en yoghurt vinden voor overdag? 💁
Ach, alles komt altijd goed!
Herkenbare afwijking Johan. In plaats van gewoon te ervaren dat het goed gaat, spannen onze hersens zich in om alvast negatieve scenario’s te bedenken. Jouw hele expeditie lijkt me één grote oefening in Zijn In Het Moment. Sterkte met de hitte!