Santiago de Compostela- Gargilesse-Dampiere

Na een oververhit laatste uur tussen 12:00 en 13:00, het was niet anders, in Gargilesse aangekomen. Direct een ijsdouche. Toch prettig dat het onderkomen al geregeld is. Stel je voor dat je nu nog een slaapplaats zou moeten gaan zoeken 😰

Gisterenmorgen de wekker een kwartiertje eerder gezet. Daardoor netjes 7:00 op pad! Klein ontbijtje, maar wel gezond: appeltje en vanille vla met extra protein-tjes.

20 minuten meditatie woord: opmerken
Opmerken; iets extra bemerken. Soms leef ik een beetje langs alles heen, merk ik niet alles op. Dat kan zijn als ik even het zelf wat zwaarder heb. Daar heb ik het de afgelopen twee maanden regelmatig over gehad. Wat dan natuurlijk jammer is, is dat je ook dingen niet opmerkt die je juist weer in een mooie positieve kadans kunnen brengen. Dus het is goed als ik alert blijf op alles wat rondom mij gebeurd, zodat ik alles extra kan ‘merken’; of ik er iets mee kan of niet.

Het is inderdaad een heel mooie route. Als dat zo blijft, wordt het de komende 3 weken genieten. Zelfs met 40+ graden! 😅
Om 10:00 komt er meer bewolking, dat helpt om een wat lagere temperatuur te krijgen. Er vallen zelfs wat verfrissende druppels. Dat is lekker!

Pelgrim Jan-Willem om 8:30 ingehaald (was 2 uur voor mij vertrokken). Deze ouwe man doet het prima mag ik wel zeggen. Na wat aanloop probleempjes door onervarenheid mag ik me nu wel wandel expert noemen. Of draaf ik nu een beetje door!?

Jan-Willem loopt met oortjes in en denk muziek op of zo, want toen ik bij hem kwam zat hij helemaal in zijn eigen bubbel en hoorde niets. Pas toen ik op het bankje naast hem plaats nam keek hij op. Wel een gedag, maar vervolgens weer in zijn eigen bubbel. Bijzonder.

Ik kom in Sarzay langs een mooi kasteel. Hier kun je ook slapen….€70 per nacht! Vergeleken met de €25 van vannacht nogal een verschil. Dat is denk alleen voor sjieke pelgrims.

Het onderkomen van vanavond is een refuge, maar dan beheerd door een prive persoon. Prima geregeld, lage kosten. Dat is mooi. Komende tijd veel goedkope onderkomens.

Zojuist boodschappen gedaan en dat is eigenlijk ook een puzzel. Je mag rekening houden met het weer. Door de warmte veel drinken meenemen. Als je in een refuge slaapt, mag je checken of er in de buurt iets te eten is, anders mag je dat ook kopen. Dan ook nog over het ontbijt nadenken. Maar alles bij elkaar wil je ook niet teveel meenemen, want dat wordt weer te zwaar op je rug. Ja, ja, pelgrimeren is niet makkelijk 😅
(maar het wordt wel steeds leuker)

Mijn mede pelgrim en logeergenoot Jan-Willem is er al weer vandoor. Ik ben benieuwd of ik hem vanavond ga treffen. Hij was even vergeten dat het zondag was en dus het gemeentehuis dicht om de gite te regelen. We gaan het zien.

20 minuten meditatie woord: aansluiten
In een polonaise moet je aansluiten. Dat is soms lastig omdat je mensen achter je moet meetrekken en de mensen voor je lopen harder door.
Maar dat aansluiten bedoel ik niet. Aansluiten op de wereld om je heen. Ik heb bewust als ik loop geen oortjes in en ik draag geen zonnebril. Ik kijk om me heen en maak contact met de wereld rondom mij. Dat vind ik heel belangrijk. Ik sluit me aan bij wat er om mij heen is. Maak nieuwe contacten. Soms voor een paar seconden, soms voor veel langer. Zo zijn we in de wereld met elkaar verbonden als een groot neuraal netwerk.
Als je je afsluit door met oortjes in, en zonnenbril op, in je eigen wereld te duiken, veroorzaak je een eindpunt in dit netwerk van contacten. Je pakt dan niet op waarvoor je hier bent: aansluiten op de anderen in deze wereld.

Vandaag weer om 7:00 op pad. Het wordt een tochtje van 22 kilometer en de temperatuur gaat nog verder omhoog. Het aantal kilometers gaat er voor zorgen dat ik rond 12:00 nog aan het lopen ben. Dat gaat een uitdaging worden.

De gastheer in Neuvy-Saint-Sépulchre heeft gezegd dat het een mooie route is met veel schaduw van bomen. Nou….nee dus. Ik denk erover om hem even te bellen om dat nooit meer te vertellen. Gewoon een normale route. af en toe schaduw, maar precies het laatste stuk open terrein en een brandende zon.

Ik kom wat teleurstellingen tegen op deze reis. Maar alle teleurstellingen hebben te maken met niet vervulde verwachtingen. Alleen; om dan maar géén verwachtingen te hebben!? 🤔
Dat lijkt me ook niet de bedoeling.

In het begin van de reis kon ik nog wel eens boos worden als ik zwikte op losse steentjes, of mijn voeten niet goed optilde en ze weg schopte. Dat heb ik nu niet meer. Ben ik mat of murw geworden!? Of is het niet interessant meer om er boos over te worden, maak ik progressie in het beheersen van mijn emoties? 😉

Het uitzicht is wel enorm gaaf, fenomenaal. Ik loop over een groot viaduct. Inderdaad; geen wolkje aan de lucht, 9:14, 30 graden! Maar toch de tijd genomen voor een fenomenale uitzicht foto. De kleine franse dorpjes die je tegenkomt en van een afstand ziet liggen; fenomenaal leuk. Af en toe een vos die door het land wegvlucht, zo fenomenaal. Heb ik het woord fenomenaal al gezegd? Want dat is het toch wel als je zo langzaam door het franse land ploegt.

Je wordt gevoelig voor de kleine dingen die je tegenkomt, ziet en hoort, maar ook op je huid voelt. Ik loop veel over kleine paadjes, maar ook op grotere wegen gebeurd het, dat je spinnenrag draden voelt op je huid. Kriebelt behoorlijk, ook al zie je ze niet.

Om 13:00 aangekomen bij de slaapplek. Het laatste uur door 35 graden brandende zon. Iets minder grappig. Het zweet kwam dóór mijn hoed heen 😰
Dus binnen zo snel mogelijk mijn handdoekje gezocht en direct onder een ijskoude douche gesprongen. Dat luchtte enorm op.
Binnen is het gelukkig koel.

Mijn andere pelgrim genoot is niet in Gargilesse. Ik ben hem onderweg ook niet tegen gekomen. Geen idee waar die aangeland is. Misschien kom ik hem later weer tegen.

Gargilesse is een leuk klein artiesten dorpje. mooie huisjes.

Komende dagen blijft het boven de 40 graden, dus er zit niets anders op dan nóg vroeger te vertrekken.
Lekker eten maken en weer op tijd het bed in.