Gisteren weer op tijd vertrokken. Mijn bunker-genote was om 5:30 al op pad gegaan. Heb haar niet gehoord. Het was maar een heel klein ontbijtje: appel en yoghurt. Nou ja, misschien kom ik nog wel een bakker tegen.
20 minuten meditatie woord: kadans
Als ik lekker aan het lopen ben, kom ik in een bepaald ritme, kadans. De staf tikt op straat, ene voet voor de andere, andere arm zwaait, adem in en adem uit. Het lijkt soms ook wel een soort van trance 😉
Het is een ka-dans (waarbij ‘ka’ niet staat voor iets lelijks).
Alleen als er iets verandert, het pad wordt ongelijk bijvoorbeeld, dan raak ik uit kadans en moet ik op zoek naar een nieuwe kadans.
Als mijn leven lekker loopt, dan zit er ook kadans in. Dat wil niet zeggen dat de omstandigheden altijd fantastisch zijn, maar doordat ik in een kadans zit kan ik doorgaan.
Ook hier geldt; verandert er iets in mijn leven, dan mag ik op zoek naar een nieuwe kadans.
Bij het vertrek was het een lekkere temperatuur. Langzaam mijn kadans gevonden en dan ga ik snel.
Er was een stuk met een paar leuke dorpjes, ook een dorpje met allemaal pottenbakkers. maar ja, ik was zo vroeg dat ze nog niet wakker waren.
Redelijk flink doorgestapt, want er was weer geen bankje met schaduw, dan kan ik beter blijven lopen. Tja, dan gebeurd het dus dat je de dame inhaalt die eerder vertrokken was. Even met haar opgelopen tot Lacs. Dit was vlak voor mijn eindbestemming (oftewel; bijna in een stuk door de route gelopen 😉). Zij ging niet rusten, maar 35 kilometer lopen. Ze had dus geen last van haar voeten, wat ik wel dacht. De dagen ervoor had ze zelfs 50 kilometer per dag gelopen 😱
Vlak voor ik haar inhaalde, een groot stuk met akkerland gehad. Dat betekent geen schaduw maar volle zon. Iets minder grappig, zelfs al was het nog vóór 09:30.
In de presbyterie kom ik Agnés uit Vezelay weer tegen. Leuk gepraat met haar. Van de priester mag ik nog wel een extra dag blijven. Hij nodigt ons uit voor de mis. Daar zal ook de pelgrims zegen uitgesproken worden.
Samen naar de kerk gegaan.
Alleen waren we erg vroeg voor de avondmis (met pelgrims zegen). Zij ging nog even naar de supermarkt voor avondeten. Ik ga eten bij een restaurantje in de buurt.
Ik had ergens gelezen dat als je wel aan de eucharistie wilt meedoen, maar niet brood kan hebben omdat je geen communie gedaan hebt, je je armen gekruist voor de borst moet doen. Eens uitgeprobeerd en inderdaad, dat werkt. Je krijgt dan wel een zegen van de priester.
Het toezingen van mij als pelgrim door de gemeenschap deed me wel wat. Ik mag dan niet belevend rooms-katholiek zijn, de energie van de mensen (waar ik zeker wél in geloof), die sterkt mij in mijn tocht.
Het is een leuk restaurantje waar ik gegeten heb. De meneer is grappig. Later bij het afrekenen kom ik er achter dat ik hem bij de avondmis gezien heb.
Met een volle buik het bed in.
Vanmorgen zo’n beetje uitgeslapen. Even op zoek naar een bakker, de bakker die ik gisterenavond gezien had was namelijk dicht. Dat is best raar, in veel stadjes zie je winkels aangegeven, maar veel daarvan zijn ook gewoon niet meer in werking. Dat is lastig als je iets te eten nodig heb, maar je kunt niet plannen waar je het gaat halen. Je wilt ook niet kilometers met voedsel gaan lopen zeulen.
Uiteindelijk gelukt een bakker te vinden. Lekker verse broodjes als ontbijt.
20 minuten meditatie woord: gegrond
Wij mensen zijn ontwikkeld om op de aarde, de grond rond te lopen. Als ik stevig op de grond sta krijgt men mij niet zomaar omver.
Dat geldt ook voor mijn denken. Als dat goed ‘gegrond’ is, verandert dat niet zomaar.
Gisteren tip gekregen van de priester dat het museum van George Sand (franse schrijfster) leuk was. Dit zit in een dorpje ‘vlakbij’, maar 1 uur lopen 😅
Nou ja, ik heb toch niets te doen en lopen begint een hobby te worden, dus maar op weg. Nog wel even naar de andere kant van La Chatre om de Action te bezoeken. Ik heb een klein rugzakje nodig (ook voor straks in de flixbus).
Het museum van George Sand zal ongetwijfeld leuk zijn, maar ik mocht niet mee met de rondleidingen. De hele morgen zat al vol 💁
Dan maar de tuin bewondert en het poppenkast museum.
George Sand is een vrouw, maar had een mannelijke naam als pseudoniem omdat in haar tijd vrouwen geen boeken mochten schrijven.
Pelgrim Jan-Willem is aangekomen. Hij is 2 maanden geleden in Utrecht gestart. Agnés had hem al eerder ontmoet. Hij kende mij van de notitie boeken van andere locaties.
Het is mooi om te horen hoe hij dezelfde fysieke en emotionele ervaringen heeft.
Hij heeft eigenlijk geen écht idee waarom hij de tocht maakt, maar iets in hem ‘drong’ hem er toe. Dat komt heel bekent voor.
Morgen weer vroeg op pad om de hitte voor te zijn. Misschien zelfs vóór 7:00 🤔
Het schijnt vanaf nu wel leukere wegen te worden. Authentiek Frankrijk zegt men.
We gaan het ervaren.
Nu eerst maar eens vroeg naar bed. Dat ritme mogen we thuis ook weer gaan veranderen.
