Vandaag Belgenland binnen gestapt. Dat is even drie landen in 2 dagen! Gisteren ben ik namelijk heel even weer de grens over gegaan naar Duitsland. Hoezo; ik ben goed bezig.
Gisteren was de dag van Tegelen naar Roermond. Ik ben in Roermond gaan slapen in een refugio, een opvangplek voor pelgrims. Maar daarover later meer.
Het meditatie woord was: toekomen. Dat kan bijvoorbeeld zijn toekomen aan of het komt je toe.
Toekomen aan klinkt alsof je eindelijk eens gaat doen wat je wilde. Oftewel je bent steeds bezig geweest met schijnbaar belangrijkere dingen.
Het komt je toe. Dat is mooi, je bent je ding aan het doen en vervolgens komt er iets je toe! Oftewel een extraatje, de kers op de taart.
Welke versie kies jij?
Mooie route door het bos langs de grens met Duitsland. Leuk gesprek met een meneer die zijn hond uit aan het laten was. Hij kwam gezellig even bij me zitten.
De afstand (24 km) viel me een beetje tegen. De teentjes deden het prima, maar nu emmerde mijn rechter achillespees weer. Misschien gewoon gewenning krijgen. We gaan het zien. Ik heb de achillespees al eerder gezond gemasseerd met mijn wonderbalsem, dus daar gaan we wel weer mee beginnen. Ik vraag me alleen wel af hoe het komt dat dit ineens opduikt? 🤔 Schoenen verkeerd gestrikt? Dat was namelijk ook het probleem met de teentjes. Tips zijn welkom!
Gedurende de tocht kom je veel aanwijzingen van St. Jacobus tegen. Een meneer die in 2013 naar Santiago is gegaan en daar belooft heeft een kapelleke (zo zeggen ze dat in het limburgs) in zijn tuin te bouwen. Daar kon je dus ook een stempel halen. Hij was gelukkig al wakker om 9:00.
De slaapplekken voor dinsdag- en woensdagavond zijn in ieder geval rond. Dat is een zorg minder. O nee, aandachtspunt, geen zorg. Zorgen maak ik me daar niet meer om.
Ik was even vergeten dat het koningsdag was. Drukte en herrie in de binnenstad van Roermond 😜
Bij het theaterhotel de orangerie mocht de sleutel opgehaald worden van de refugio. Dit was voor het meisje bij de receptie ook iets bijzonders. Er was niemand aangemeld (dat hoefde/kon ook niet toen ik belde). Ik was dus de enige pelgrim, jammer, had het wel leuk gevonden even met iemand anders ervaringen te delen.
De refugio is voor mij ook iets nieuws en bijzonders. Doordat ik de enige pelgrim ben kan ik wel een beetje wennen aan zo’n refugio.
De bedden zitten hier in kasten en kun je neerklappen. Heel merkwaardig, je gaat dus de kast in om te slapen 😉.
Verder zit je in de kelder van de kathedraal, dus erg warm is het er niet. De verwarmingen die er zijn staan op max, maar helaas komt er geen warmte vanaf. Dan maar vroeg onder de wol.
Slapen onder een onderarm van de heilige St. Jacobus (een relikwie dus, ze hebben geen idee hoe die onderarm in Roermond terecht is gekomen 🤔). Het schijnt dat je er extra lekker van slaapt…in de kast….😄
De volgende dag.
Inderdaad lekker geslapen in mijn lakenzak met 3 dekens er bovenop om het warm te houden. Beetje net als vroeger op de zolder, in het arbeiders woninkje, in de winter.
Het 20 minuten meditatie woord van deze dag is:
Leven. Met alle dualiteiten die er in voor komen. Ik kom ze dagelijks tegen die dualiteiten, maar dat maakt volgens mij dat ik bewust ben dat ik leef? Ik merk dat ik steeds meer blij en dankbaar kan zijn voor heel kleine dingen. Even bij aankomst een frisse douche, op bed gaan liggen om je benen en voeten te laten rusten, de wind die om de yurd waait. yurt? Ja, lees maar verder!
Vandaag een iets minder lange route (23 km 😄). Door het waterrijke maaslandschap. Veel dammen en sluizen. Het leek er even op dat één dam gesloten was, dan had ik heeeel ver om gemoeten. Dus daar schrok ik even van, maar gelukkig ging de sluiting pas 2 mei in. Dus ik was nét op tijd.
Verder vandaag een aantal buen camino’s gehoord. Door kleine dorpjes gelopen. Het laatste stuk was langs een meer in de volle zon. Normaal worden we daar niet vrolijk van, maar er stond nu gelukkig een stevige frisse bries, ik moest mijn hoed in de gaten houden dat hij niet afwaaide en het water in ging. Er achteraan rennen met 12 kilo op je rug en 20+ kilometers in je benen is een no-no. Maar de bries maakte wel dat het goed uit te houden was in de zon.
Mijn slaapplek voor vandaag is bij een bijzondere mevrouw. Ik denk dat ze ook met kruiden in de weer is. Het was een lekker rommelig huis, rommelige tuin, maar met heerlijk geurende paarse regen.
We liepen helemaal naar het einde van de lange tuin en daar stond…..een yurt! Heel leuk. Er was vanalles in de yurt. Douchen mocht in huis. Plassen? O, dat mag in de tuin! 😂
Al even in de yurt op bed gelegen, de wind ruist lekker om de yurt. Dat wordt volgens mij weer heerlijk slapen vannacht. Maar dat horen jullie morgen wel.
Slaap lekker!
Plassen in de tuin… nou jaa🥹