Vandaag aangekomen in Hulsberg voor de broodnodige rustdag. Ik merk bij het lopen dat het heuvellandschap aangebroken is. Dat loopt eigenlijk helemaal niet zo verkeerd. De stand van mijn voeten varieert, waardoor er minder druk op één plek kan ontstaan. Tenminste dat is de theorie van deze, nu zelf bestempelde, professional.
Maar goed, wat hebben we allemaal weer meegemaakt? Ik zou jullie nog laten weten hoe het slapen was vannacht in de yurt.
Welnu, yurt of onderarm van st. jacobus. Het is een lastige keuze. Vannacht heb ik namelijk ook heerlijk geslapen in de yurt. Ik denk toch dat er een kleine voorkeur is voor de yurt, gewoon omdat ik die onderarm tóch een beetje morbide vind.
Het meditatie woord van gisteren was:
Stil staan (okay, dat zijn 2 woorden, maar hé ik ben de baas van deze blog, dus verander gewoon de regels😉). Als ik stil ga staan kom ik soms verder. Als ik stil ga staan ontmoet ik mensen en heb ik waardevolle momenten die mij weer energie geven om verder te gaan.
Een mooie route door kleine dorpjes van limburg; maaseik, roosteren, susteren, dieteren, nieuwstadt. Ik kom nu meer st. Jacobus bezienswaardigheden tegen. Soms mensen die een deel van hun tuin opofferen om een pelgrims waterkraan aan te leggen met een bankje.
De route aanwijzingen laten soms te wensen over. Gelukkig helpt het navigatie systeem me dan uit de brand.
In Sittard even een pelgrims kerk in geweest. Een vriendelijke mevrouw Linda zag mij en vroeg of ik een stempel wilde hebben. Had ik nog helemaal niet bij stilgestaan! Zit blijkbaar nog niet zo in mijn systeem gebakken.
Ze vertelde gelijk wat leuke wetenswaardigheden van de kerk. De kerk was ontstaan door een wonder met één van de schoolmeisjes van de zusters die daar een klooster hadden. Hierdoor is het een pelgrims kerk geworden. De zusters besloten om elk pelgrims gebed als tegel tegen de muur te doen. De kerk hangt helemaal vol.
Vandaag in het bezinningshuis aangeland. Heerlijk weer een koude douche, even wat spullen gewassen en een dutje voordat ik op zoek ga naar avondeten en ontbijt (dat vond ik beetje prijzig bij de zusters van het bezinningshuis).
Astrid is op cursus in belgië en vertelde mij dat ’toekomen’ (het meditatie woord van gisteren) in het vlaams ook arriveren betekent. Ook een heel mooie gedachte: waar arriveer ik? Waar arriveer jij?
Daar kunnen we eens een nachtje over slapen.
De volgende morgen bracht de 20 minuten meditatie het woord: ademhalen. Tijdens de meditatie let je vaak op je ademhaling. Je haalt adem. Dit lijkt misschien een vrijwillige aktie, maar is niet zo. Adem maar eens uit en niet in. Dat houdt je niet lang vol. Dus sommige dingen in het leven moeten.
Vandaag een leuke tocht door het limburgse landschap. Beetje omhoog, beetje omlaag, maar dat was prima te doen. Er staat wel een enorme wind, terwijl het zonnetje helder schijnt aan een wolkeloze hemel. De wind waait me bijna van mijn voeten. Mijn staf wordt steeds weggewaaid, maar de wind is ook fijn, anders had ik in de verzengende hitte gelopen. Dus één ding kan positief zijn of negatief, het is maar hoe je er naar kijkt.
Vandaag onderweg een gesprekje gehad met een meneer die de schelp herkende. Hij had de Camino met zijn vrouw vanuit le Puy gelopen naar Santiago. Als ik dit tegen mijn vrouw zeg, dat ik een pelgrim gezien heb, heeft ze het er de hele dag over! Hij vond het moedig dat ik het helemaal van de start gedaan heb. Hij zei ook: ‘je kunt foto’s maken wat je wilt, maar het gaat uiteindelijk om de hele kleine dingen die je blijft onthouden.’ En dat is een heel waar woord wat ik nu al na 17 loopdagen kan beamen.
Na 18 kilometer vandaag lekker verwaaid aangeland bij ons hotel in Hulsberg. We zullen hier twee nachten gaan verblijven. We? Ja, klopt. Astrid is hier gezellig ook.
Ik ben een beetje vroeg. Het is zo’n raar hotel, zonder receptie en alles electronisch. Ik houd er toch meer van om mensen te ontmoeten.
Gelukkig volgt er al snel een leuk gesprek met de jongen van het hotel. Hij is heel aardig. Doet zelf ook extreme wandelingen; pieterpad, kennedymars, etc…
Vannacht zullen we heerlijk slapen. We worden namelijk omringt door positieve spreuken op het behang. Niet bijzonder? Nou ik vind deze stuk voor stuk passend voor de pelgrims reis.
‘See the world’, ‘Life is always better with a smile’, ‘Good things come to those that wait’, ‘Be yourself with everything you do’, ….kun je de rest lezen!?
Neem er een voor het slapen gaan!
Welterusten!
