Santiago de Compostela- Godinne

Een mooie route langs de Maas gelopen met een tot het Rooms Catholicisme bekeerde Litouwse jonge man. Drie uur met hem opgelopen en die waren vól met zijn verhalen. Mijn oren tuiten nog terwijl ik dit type. Hoe dat zo kwam lees je verderop.

Gisteren lekker geslapen en goed wakker geworden in Andenne aan de Maas. De kamer was wat vochtig door de regen van de dag. Dus de was die ik ’s avonds gedaan had was helaas niet droog geworden. Dat wordt dus weer een heel aangeklede rugzak straks aan de buitenkant: sokken, onderbroeken, t-shirts. Je kunt je ongeveer voorstellen hoe dat er uit ziet!? 😂

20 minuten meditatie woord: zorgen. Het zelfstandig naamwoord is zwaar. De zorgen die je op je schouders voelt drukken. Maar ik bedoel het werkwoord zorgen. Er wordt door veel mensen op mijn tocht voor mij gezorgd. Al deze mensen geven aan dat het hun plezier doet om te doen. Voor hun is het zorgen licht omdat ze het met een mooie intentie doen. Dat mag ik dus ook bedenken voordat ik start met ergens voor te zorgen; wat is mijn intentie. Laat het niet zwaar worden, een zorg worden.

Gisteren had ik het gevoel weer in een tredmolen terecht te komen, wat ik niet wil. Vanmorgen gesprek met andere gaste, Tessie, in de b&b, waarbij ik alleen vertelde waarom ik loop en wat ik daarbij denk en voel. Ik merkte dat ik ineens me weer vrijer voelde. Alsof, door ook naar jezelf te luisteren, het weer gaat leven of zo.

Omdat de afstand Andenne – Namen net even iets te ver is om te overbruggen, een klein stukje met de trein gedaan.Aangekomen bij de jeugdherberg in Namen. Een Litouwse jongen is al op de kamer. Donatas, 35 jaar, bekeerd tot Rooms Catholicisme. Hij is gaan lopen vanuit Drachten naar zuid-frankrijk. Niet een klein beetje een prater, nee, een waterval 😄

Hij heeft niet zo’n beste jeugd gehad. Is lasser, maar doet overal wat werkjes en onderhoud zich zo. Daar verdiend hij behoorlijk mee en helpt zijn jongste broer een eerlijk leven te leiden, zijn moeder om op het platte land te leven, dus goede werken genoeg 😉
Hij heeft allemaal ideëen om een bedrijf te starten wat niet gedreven wordt door geld. Hij wil een nieuw systeem opzetten. Laten we hopen dat hij slaagt, dat soort ideëen kunnen we wel gebruiken.

De jeugdherberg was goed te doen. Vandaag bij het ontbijt bleken er veel jongeren te zijn, maar die hebben we niet gehoord.
De Litouwse jongen Donatas heeft wel onze 4e kamergenoot de les gelezen. We lagen met zijn driëen al te slapen als om 22:00 deze man binnen komt en lekker gaat staan douchen. Gelukkig zong hij niet onder de douche, dat scheelde dan weer wel. Maar terwijl hij doucht gaat zijn telefoon keihard af. Hij is klaar onder de douche en gaat rustig liggen bellen op zijn bed! Dat was teveel voor onze Litouwer. En terecht. Maar zie dan maar eens in het engels dit aan een fransman duidelijk te maken 😄 Gelukkig is Donatas een grote gespierde jonge man, dus dat hielp wel!
Onze 4e kamergenoot bleek ook vervolgens nog zijn wekker om 2:00 gezet te hebben om weer weg te gaan. Raar verhaal! Je maakt wat mee als pelgrim 😄

Het 20 minuten meditatie woord van vandaag:  geborgen. Een ‘borg’ is een verbastering van burcht. Binnen de burcht ben je veilig. Dit is niet het zelfde als opgeborgen, dat zou je meer met een gevangenis kunnen vergelijken. Onvrijwillig opgeborgen.
Geborgen is een warme, prettige ervaring. Je voelt je veilig. Zoals je vroeger helemaal wegdook onder de warme dekens. Dat gevoel is er tijdens mijn reis elke dag. Ik heb ooit een kaartje getrokken waarop stond: de wereld is mijn thuis. Dat kan alleen als je je thuis geborgen voelt.

Vandaag besloot mijn nieuwe pelgrim collega met me mee te lopen het eerste stuk. Hij had namelijk zijn voeten stuk gelopen op zijn ‘insane’ (stopwoord dat minimaal één keer in een zin moest voorkomen 😂) tocht, dus hij moest rustig beginnen….door met een ouwe man mee te lopen vul ik dan maar aan 👴
We hebben een korte route van 15 kilometer naar Godinne gelopen langs de Maas. Vlak lopen dus. De route was heel fraai langs de Maas en tussen de heuvels van de Ardennen.
Donatas heeft de hele weg gepraat, 3 uur! Dat was wel een beetje ‘insane’ voor me.

Nu in Godinne. Ik ging net even naar een klein kapelletje op de heuvel. In de tuin van het huis ernaast staan 3 mensen met elkaar te praten. Als ik aankom vraagt één mevrouw: ‘Bonjour, Johan?’ ehhhh…ja, dat klopt. Kennen ze me hier ook al? Blijkt het de dame te zijn die me vandaag helaas niet kon ontvangen en doorgestuurd had naar iemand anders. Bijzonder dit. Dit soort dingetjes stellen misschien niets voor, maar toch wordt je er ‘insane’ blij van.

Toch wel een ‘insane’ leuk woord dat ‘insane’.