Het was super donker gisterennacht. Je kon letterlijk geen hand voor ogen zien. Ik heb het geprobeerd! Wel mooi hoor. Het was wel warm, maar dat kwam denk ook omdat ik overdag aardig weer in de zon gelopen had. Daarnaast nog wel een mug die me bezig heeft gehouden. Een enerverende nacht zullen we maar zeggen.
Om 7:00 aan een primitief ontbijt, zodat ik 7:15 van start kon.
20 minuten meditatie woord: doeltreffend
Het doel treffen; met de wereld cup voetbal net achter de rug een mooie analogie.
In mijn leven mag ik doel-treffend aan de slag. Daarvoor ben ik in mijn levensspel mijn eigen coach, trainer en speler. Nog leuker: ik kan deels ook mijn eigen regels aanpassen 😉
Alles om mijn levensdoel te treffen.
De route vandaag ging aan het begin veel op en neer. Dat is wel heel zwaar en haalt zeker het tempo eruit.
Ik mag naar de kerk van een dorpje waar ik opgehaald wordt samen met Elke. De brug is namelijk afgesloten en omlopen vond onze gastvrouw niet verantwoord in deze warmte.
Nog voor ik bij de kerk ben hoor ik ineens uit een barretje roepen: ‘de l’eau?’
Een oud dametje baat de bar uit. Ik heb haar aanbod graag aangenomen. Ze kende de gastvrouw van vandaag (Odylle).
De fransman Dominique komt ook binnen. Geheel in zijn wereld gooit hij al zijn spullen her en der neer. Hij vraagt of hij iets kan eten. De waardin zegt dat ze een sandwich kan maken. Nee, hij wil salade. Na wat nadenken krijgt ze dat ook nog voor elkaar. Hij moet vervolgens nog 13 kilometer lopen. Met deze hitte! Hij heeft nog niet veel geleerd van zijn eerste dag.
Ik ben mijn reis begonnen met elke dag foto’s van de schelp en de panter te maken. Ergens is dat mis gegaan 😉 Nu maar weer eens gedaan.
De slaapplek van vanavond is heerlijk koel. Het eten is super, dus niets om te klagen, gaan we dus zeker niet doen.
Lekker geslapen vannacht in een heerlijk koele slaapkamer. Ontbijtje was klein, maar lekker. Koffie, broodje, verse eigen gemaakte confiture.
20 minuten meditatie woord: verwerken
Mijn maag en darm stelsel heeft op de reis andere dingen te verwerken. Sommige gaan makkelijk, andere lastig en soms is het niet te verwerken, dan gaat het eruit 😉
Zo mag ook mijn hoofd en gedachten werken. Sommige maken me wijzer, andere gedachten zijn lastig en er zijn ook gedachten waar ik afscheid van mag nemen omdat ze me niets brengen, ik er niets mee kan.
Eerst even langs supermarkt. Komende 3 dagen gaan we die niet meer zien overdag en we hebben wel wat te eten nodig. Ik ga even samen op met Elke, maar die heeft een heel ander looptempo. Zij gaat later nog naar VVV om te vragen naar overnachtingen. Alhoewel het na Saint Foy la Grande makkelijker wordt, want dan komen er meerdere pelgrims wegen samen, en dus meer overnachtings locaties.
Meneer met hond vraagt waar ik gestart ben. In Holland.
Nee, niet waar je vandaan komt, maar waar je begonnen ben met lopen?
In Holland!
Grote verbazing. Als hij hoort dat ik 1550 kilometer gelopen heb is hij helemaal flabbergasted.
Later blijkt dat deze meneer Elke bij hem onder aan zijn pad opgepikt heeft. Hij voelde dat er iemand hulp nodig had. Heeft haar spullen naar zijn huis gedragen, lunch gegeven en laten rusten. Zulke dingen gebeuren dus op de camino.
Aangekomen bij de slaapplek, gite Villaud. Blijkbaar slaapt fransman Dominique ook hier. Het is een klein hokje met keukentje, twee stapelbedden en een douche en toilet.
Morgen met alle plezier weer verder lopen 😉
Volgens mij had ik om avondeten gevraagd, maar dat heeft ze bij aankomst niet gezegd. Nou ja, alles komt altijd goed.
Eerst maar eens ijskoud douchen, soepje, koffie en dan dutten tot vanavond etenstijd.
Elke is van de straat geplukt door de gastvrouw. Dat had ze nodig, want het was laat geworden door de lunch die ze gekregen had en dus veel warmer.
Eten is gelukt. Alleen hebben we last van heeeeel kleine miertjes die in de gekookte rijst zaten 🤔
Maar er was nog genoeg anders te eten.
Nu weer naar bed in het kleine hokje en morgen gauw op weg naar de volgende slaapplek.
