Santiago de Compostela- Pellegrue

Gisteren waren mijn gite genoten al vroeg op. Ik heb er vertrouwen in dat als ik om 8:30 vertrek, ik de 15 kilometer makkelijk vóór 13:00 afgerond kan hebben. Dus rustig opgestaan. Gedoucht om de onweersvliegjes af te spoelen en een klein ontbijt genoten.

20 minuten meditatie woord: verlopen
Hoe verloopt mijn reis. Zo tegen het einde ga ik daar een beetje over nadenken. Ik ben ver-gelopen. Wat me als eerste binnen komt is dat het zwaar, heel zwaar, nog zwaarder was. Maar ook dat ik het allemaal heb aangekund. Er zit veel kracht in mij ook op de momenten dat ik het erg zwaar vind en mijn hoofd wil opgeven.
Ik heb ook nóg meer geleerd om me geen zorgen te maken. Alles komt écht altijd goed!
De reis is fantastisch verlopen. Ik heb heel mooie momenten meegemaakt. Veel mensen gesproken. Mijn vrijheid genoten. Ik zou het direct weer doen, zelfs als ik weet hoe zwaar het is.

Blij dat ik hier weg kan. Was een krap hokje en de onweersvliegjes maakten het niet aangenaam.
Het is buiten flink bewolkt, dat is in dit geval zeer aangenaam na de hete dagen. Door de bossen lopen gaat dan ook super.
De flarden mist dwalen tussen de bomen door. Een hoog ‘Lord of the Rings’, the Shire, gehalte.

Ik bedacht me dat de hittegolven (we zijn ondertussen bij de 3e tijdens mijn reis) het meeste blijven hangen in de  herinnering. Eigenlijk klopt dat niet. Ik heb alles bij elkaar misschien ook nog 1 week regen gehad, uiteindelijk dus 8 weken normaal weer, maar die kan ik me.dus niet meer voor de geest halen.

Andere pelgrims maken foto’s van  gastvrouw/gastheer, locaties, kerken, andere pelgrims, ik niet. Is dat raar? Ga ik nu niet situaties vergeten? Is dat erg? Hoe loop ik mijn weg?

Ik kom nu ook andere soorten kerken tegen. Zonder toren en klok, maar wel met een bel. Dit zijn meer kerken volgens spaanse architectuur.

Om 12:15 al aangekomen bij de slaaplocatie. Vanaf 11:00 is de zon tevoorschijn gekomen en is de temperatuur naar omhoog geschoten.
De gastvrouw (Suzon) van vandaag is super aardig. Ze vraagt direct of ik ook middageten wil. Dat hoeft ze niet te doen. Vervolgens krijg ik, volgens haar, een kleine maaltijd, maar het was heerlijk. ham, pasta en een ananas-tomaat salade, met een ijsje toe.

Daarna is het douchen, handwas en dan…..naar het zwembad! Jawel, een heus zwembad in de tuin.
Ik kan met recht zeggen dat dit de fijnste en mooiste locatie is op mijn reis.
De gastvrouw brengt Elke en mij morgen zelfs ook nog naar Saint Foy la Grande, zodat we niet 26 kilometer hoeven te lopen maar slechts 21.

Geheel tegengesteld aan gisteren is het vandaag super jammer om bij Suzon weg te gaan. Heerlijke plek. Goede atmosfeer, energie, vriendelijk.

20 minuten meditatie woord: onderscheiden
Onder-scheiden; iets wat nog niet duidelijk is uiteen rafelen en gaan (h)erkennen.
Ik kan fysiek dingen onderscheiden door mijn zintuigen te gebruiken. Daarmee kan ik zien, horen, ruiken, proeven, wat wel of niet goed is voor me.
Met mijn gedachten kan ik daarvoor mijn ervaringen en gevoel gebruiken.

Suzon heeft ons, mij en Elke, meegenomen met de auto naar Saint Foy la Grande en daar afgezet. Dat scheelt ons 5 kilometer en een uur lopen. Op het moment dat we de berg af gingen naar de stad dook de bewolking op. dat is super, want dat maakt het lopen veel lichter. Suzon geeft aan dat de bewolking heel apart is. Ze heeft dit nog nooit eerder zo meegemaakt.
De bewolking duurde niet zo lang als gisteren, om 10:00 was de bewolking weg, maar het maakte wel dat ik 2 uur makkelijk heb kunnen lopen en dus het grootste deel van de etappe achter de rug had.
Ook dit is een wijnstreek, Bordeaux, dus van 10:00 tot aankomst, 12:00, lekker in de steeds warmer wordende zon gelopen door de wijnvelden gelopen.
Dat betekent dus dat ik morgen vroeger mag vertrekken. Zal denk 6:30 worden. Ik heb dan 26 kilometer voor de boeg, maar okay, het is de laatste etappe voor dit jaar. Moet kunnen.

Om 12:00 aangekomen in Pellegrue. Een pelgrims stadje, maar ik, Elke en Dominique zijn de enige. Denk dat er veel afgehaakt zijn vanwege de hitte.

Het is een kleine, maar schone refuge. Een supermarkt in de buurt en een restaurantje. Denk dat ik als afsluiting maar eens uit eten ga.

Uit eten; een belangrijk ingredient daarvoor is een restaurant…. dat is er dus helaas niet, blijkt gesloten te zijn. Maar wel een pizza wagen. Tja, pizza in de refuge dus. Is bijna ook uit eten 😂

Morgen mijn laatste loopdag. 26 kilometer. Stevig stukje. Planning is aangepast; om 6:00 te vertrekken. Dan moet het mogelijk zijn om 12:00, vóór het extreem oplopen van de temperatuur, in La Reole te zijn.
Wekker gaat om 5:00, dus nu naar bed.