Gisteren, mijn huisgenoten, een fietser en een loper, zijn al om 5:30 op. Gaan 6:00 op weg. dat is wat vroeg voor Johan, die gaat ook wel eerder, vanwege de warmte, maar dan om 7:00.
Dus lekker rustig in mijn eentje kunnen ontbijten buiten. lekker fris nog.
20 minuten meditatie woord: opgewekt
Opgewekt zijn. Dat betekent dat je vrolijk bent. Maar hoe komt dat? Het woord zegt het al: opwekken. Hoe doe je dat als je het warm hebt, pijn hebt in je schouder, geen plek om te zitten en al die andere ongemakken? Ik wist het ook even niet, totdat ik door een klein stuk bos liep en ineens een sterke bloemengeur rook. Heel lekker. Ik kon alleen nergens de bron vinden, maar werd er wel vrolijk van (een dag later rook ik weer de geur en zat ik onder veel lindebomen, dus waarschijnlijk was het lindenbloesem!). Dat was het! Ik kan blij worden van lekkere geuren. Ook de hars van dennenbomen vind ik lekker ruiken. Of een klein paars bloemetje op een stoffig pad. Daar word ik vrolijk van. Dat mag ik onthouden; als ik vrolijk wil zijn, ga ik iets lekkers ruiken!
Ik ben een reus in mijn eigen wereld.
Mijn duitse huisgenoot ging om 6:00 al op weg. Na 2,5 uur heb ik hem ingehaald op 2/3 van de route. Hij loopt niet soepel, maar moet ook een flinke buik mee zeulen. Hij was gisteren niet zo sociaal, maar ik dacht vandaag: laat ik hem even op sleeptouw nemen. Gezellig kletsen en ondertussen lopen we de heuvel op. Helaas was hij vandaag ook niet zo sociaal. Na een paar minuten heb ik weer afscheid genomen en ben doorgelopen.
Okay, wie is goed in wiskunde:
Martin gaat 1 uur eerder weg dan Johan. Ze lopen 23 kilometer. Op 2/3 haalt Johan Martin in. Hoe hard liep Johan? 😄
Op mijn rustplekje kwam hij me na 20 minuten gezelschap houden. Hij was blijkbaar blij dat het wat koeler geworden was door de bewolking, want nu een stukje prateriger.
Op tijd in la Chatelet, mijn slaapplek voor vanavond. Om even wat tijd te overbruggen het plaatselijke cafe gespekt door een dubbele espresso te bestellen. Jawel! De uitbater ging helemaal uit zijn dak. €3 verdient.
De slaapplek is super. Ik wordt heel hartelijk ontvangen. Mijn grapje, als ze mijn naam noemen, slaat ook hier aan (jemig, iedereen kent me in Frankrijk. ik ben beroemd 😁).
Ze hebben een zwembad in de tuin. Daar heb ik uiteraard graag gebruik van gemaakt, want de wolken zijn weer weg en de temperatuur schiet direct omhoog.
Eten staat klaar, maar ik mag het nog wel zelf opwarmen. Nou, dat geeft niet.
Weer afscheid genomen van mijn slaapplek. Het was wel één van de beste. Met name ook omdat gastheer en gastvrouw zo heel erg vriendelijk en toegankelijk waren. Maar we mogen weer verder op het pad.
20 minuten meditatie woord: berusten
Soms mag je dingen met rust laten. Berusten in het feit dat ze zijn zoals ze zijn. Ik heb er dan alles aan gedaan en het heeft geen nut meer om er nog langer over na te denken, of erger; te piekeren.
Gisteren vroeg ik om een leuk rustplekje; bankje, bomen, schaduw, watertje. Niet gekomen. Vond ik toen niet erg verder.
Wat krijgen we vandaag? Bankje, bomen, schaduw en watertje! 😉
Vandaag 17 juni 2026, ik ben op mijn 73e dag. Ruwweg 1150 kilometer van huis. Nog steeds in mijn eentje. Kom wel pelgrims af en toe tegen, maar niemand blijft hangen. Dat is volgens vriend Hans een bijzonderheid. Ach, misschien moet het zo zijn. Het sterkt mij wel in mijn eigen kracht, overtuiging. Ik kan dit. Ook al is het soms niet gemakkelijk.
Waarom klimmen mieren een eikenboom in?
Ik heb blijkbaar nog 3 weken voordat ik weer terug ga naar Nederland. Tijd zegt me alleen niet zovwel meer. Ik heb geen idee welke dag van de week het is. Wanneer het weekend is, geen idee.
Ruim op tijd in Chateaumeillant. Lekker een siesta gehouden. Om 14:00 naar de camping, maar de receptie ging pas 15:00 open. In de schaduw met een man uit Wognum zitten praten. Hij heeft hier een huis gekocht en gaat weg uit nederland.
Ik had een paar dagen geleden de dame van de receptie gebeld. Zij vroeg toen mijn achternaam. ‘Te moeilijk spellen’, zei ik. ‘Dan zet ik wel Mr. Johan’.
Vandaag receptie binnen gestapt met: ‘hier is tie dan: Mr. Johan!’.
Ik krijg dus geen blokhut, maar een pelgrims kamer. Prima, want dat scheelt nogal in prijs.
De kamers zitten onder in de kelder van een gemeenschapshuis. Het lijkt wel een soort atoombunker 😂
10 kamers met 2 stapelbedden. Veel douches, toiletten en een keuken. Je kan helemaal je gang gaan. Basic, maar prima (wel plastic matrassen en kussens 🙄). Vooral heerlijk koel met 35 graden buiten.
Er komen vanavond blijkbaar nog 2 pelgrims. Ben benieuwd of ze lopend of op de fiets zijn (fiets is tóch een beetje niet écht pelgrimeren 😉)
Alle restaurants (3 stuks) dicht in het dorp. Gelukkig was de slager nog open en hij had wat om op te warmen.
De 2 pelgrims blijkt er 1 te zijn. Een franse dame die al om 5:00 😱 op pad gaat.
Ze loopt niet zo lekker. last van haar voet denk ik. Ben benieuwd of ik haar in ga halen. Ik ga ook eerder, maar pas om 7:00.
We gaan het zien.
Voor nu: welterusten.
