In Chablis een beetje vroeg opgestaan, want ik mocht mijn eigen ontbijtje nog gaan halen bij de bakker. De bakker die ik de dag ervoor had gezien bleek dicht te zijn. Gelukkig was er nog een ander. Vers gebakken broodjes zijn wel heel erg lekker.
20 minuten meditatie woord: beheersen
Dit is iets anders dan overheersen. Dan leg je iets of iemand, tegen zijn zin, je wil op. Beheersen dan ben je een kunst of techniek meester en kun je dat gebruiken wanneer je wilt.
Vroeger zei mijn moeder wel eens: ‘je mag je wel beheersen’. Wat ze bedoelde was dat ik iets deed wat haar niet zinde en daar moest ik mee stoppen. Maar dat houdt beheersen niet in. Als ik iets wil doen en kan doen, dan bén ik me aan het beheersen. Wat er dus eigenlijk in mijn leven gebeurd is dat ik mijzelf soms aan het ‘overheersen’ ben. Ik ben mijzelf aan het dwingen iets niet te doen, terwijl ik dat misschien wél wil doen. Snap je hem nog 😉
De route vandaag was niet zó enerverend. wijnvelden uit, graanvelden in. Wel hier en daar een leuk stukje bos om doorheen te lopen.
De lucht was vol regenwolken, maar het was heel wonderlijk; ik liep steeds droog. Je zag, vanaf de heuvel waar ik liep, het in een ander dal links en rechts van mij stevig naar beneden komen. Alleen waar ik liep dus niet, toppie.
Omdat er niets anders te beleven en te vertellen is, iets over de franse bouwstijl. Als je naar de huizen kijkt in de dorpjes lijkt het een zooitje. Overal ligt er nog restmateriaal. Een huis is soms deels met grove stenen gebouwd, deels gestuct en deels gemetseld. De raamkozijnen en luiken ervoor zijn oud. De verf bladdert er af, gaten zitten er soms in. Maar het gekke is: het is mooi! Het intrigeerd. Je kijkt je ogen uit naar alles.
Als je dat vergelijkt met ons: alles zelfde manier gemetseld, opgeruimt, standaard raamkozijnen, als het even kan ook nog alles in eenzelfde kleurstijl. Geen variatie meer. Het daagt niet meer uit om te kijken.
Aangekomen bij de slaapplek. Een camping met zomerhuisjes en speciaal voor pelgrims twee pipo wagens. Heel erg grappig.
Bij aankomst zat er een dame al bij de meneer van de ontvangst. Hij vroeg op enig moment welke talen ik sprak. De dame sprak namelijk alleen duits en begreep hem niet goed. Nou, had hij even mazzel. De verdere avond met de duitse dame gepraat. Was wel weer even schakelen van frans naar duits. De dame heette, je gelooft het niet, Astrid! 😄
De pipowagen is prima bevallen voor de nacht. Ontbijt is bij de keuken van de camping onder de veranda. Het weer is nog droog, maar de wolken zien er dreigend uit. Kiek’n wa’t wordt.
Mocht je trouwens nog ergens een beetje geld over hebben; de donjon van Cravant is te koop! Geen idee voor hoeveel, maar Cravant is wel een schattig stadje.
20 minuten meditatie woord: inzien
Je kunt ergens naar kijken, maar geen idee hebben wat het precies is.
Als ik ergens in kan zien, dan leer ik er meer over en weet ik meer. Ik ga het dan inzien. Dat kan met fysieke dingen zijn die je bijvoorbeeld uit elkaar haalt, of boeken die je inziet, of als je zoals ik met jezelf bezig bent en inziet wat je doet, hoe het komt dat je het doet.
Vandaag een heel mooie route. Door een paar kleine leuke dorpjes, maar ook veel door bos. Het is wel een paar keer flink stijgen en dalen. Soms is het dalen nog lastiger dan het stijgen door alle losse stenen die op de paden liggen.
Het stijgen gaat mij eigenlijk best goed af. Misschien heb ik mijn conditie al opgebouwd? 🤔
Bij een heel eenvoudig ijzeren kruis hebben mensen, pelgrims(?), steentjes gelegd. Heb ik dus ook gedaan. Gek genoeg deed het wel iets met me. Je beleefd heel kleine dingen veel intenser.
Vandaag ook weer wat reetjes in de verte gespot. Die stonden midden in het graanveld. Maar nog mooier; er schoot in het bos een grote ree weg op nog geen 20 meter van me. Dat was heel indrukwekkend.
Rondom Arcy-sur-Cure zijn er veel grotten. Even de langere route genomen. Je kon grotten bezoeken, maar als je iets verder langs de rivier de Cure liep, kwam je vanzelf bij heel grote imposante grotten uit de prehistorie. Daar kon je zo inlopen…en gelukkig ook weer uitlopen.
Na de grotten ging het even flink regenen. Helaas was ik net uit de bossen, dus maar even de hulp ingeroepen van vriend poncho. Dan is het lopen in de regen geheel niet erg.
Bij Saint-Moré zijn er de overblijfselen van een oud romeins fort Cora van de 4e eeuw.
Lekker op tijd op de slaapplek aangekomen. Er was veel kinder gejoel en de slaapplek had 50 plekken. Ik dacht: ‘het zal toch niet zo zijn dat ik tussen de gillende kinderen slaap!?’ 😨
Nee, gelukkig niet. Lekker kamertje in een oud kippenhok of zo. Heerlijk schoolkamp-achtig 😂
Om 19:00 staat het eten klaar. Want Lac Vaucin? Daar is behalve een schoolkamp locatie helemaal…..niets! 😂
Morgen de mijlpaal Vezelay. Een zeer korte route, 12 kilometer, dus alle tijd om Vezelay te bekijken. Dit kon helaas niet anders, de afstand vandaag erbij doen was te lang.
Er komen veel pelgrims routes samen, dus benieuwd of er nog bekenden zijn, of dat ik nieuwe bekenden maak.
