Santiago de Compostela- Sézanne

Wat een ongelofelijk positieve locatie waar ik eergisteren geslapen heb. De atmosfeer was super goed. Mooi authentiek huis. Mooie authentieke gastheer, die het leuk vond gasten te hebben.

20 minuten meditatie woord: voelen
Ik heb gisteren een flinke ontsteking in mijn linker scheenbeen opgelopen. Die is vandaag nog niet over. Ik voel dus pijn. Waar of wat brengt deze pijn me? Wat voel ik nog meer? Angst dat ik moet stoppen? Nee, dat voel ik niet. Of verdring ik het?
Heb wel heel duidelijk naar het universum aangegeven dat stoppen geen optie is.
Zit ik aan het stuur van mijn leven!?

Vanmorgen voelde het scheenbeen nog niet goed. Even wat filmpjes gekeken over tapen en het been ingetaped. Daarna heel langzaam gestart met lopen. Kleine stapjes. De pijn blijft, dus ik weet niet of de tape zijn werk doet, maar volgens een meneer doet het ook geen kwaad. Het tempo is er flink uit, maar de afstand vandaag is heel klein. Dat komt goed uit.
Ik wil rond drie uur aankomen bij de liefdadigheids instelling en hopen dat ze een slaapplek voor me hebben. Volgens het boekje bieden ze onderdak aan pelgrims. Alle tijd dus.

Okay, aangekomen bij Foyer de Charité. Een enorm gebouw met denk wel 100 kamers, maar ze hadden geen plek meer voor pelgrims. Dat deden ze niet meer. In het dorp nog rond gevraagd en rondgelopen, met mijn zere scheenbeen. Nog een paar chambre d’hotes gezien, maar of gesloten of vol.

Even in een gebouwtje gezeten met een binnen vijver en stromend water, was blijkbaar een oude wasplaats. Mijn benen af laten koelen in het ijskoude water, vooral de linker geblesseerde.
Alleen kon je daar niet goed zitten, dus nu ben ik maar op het trappetje voor de bibliotheek vlakbij gaan zitten. Heb ik in ieder geval stromend water voor morgen in de buurt. Hier gaan we dan maar slapen!? Upgrade van pelgrim naar zwerver 😄
Zal vroeg vertrekken zijn. Wat een verschil met gisteren avond. benieuwd of ik slaap vannacht.

Ik denk: ik ga even plassen….komt de overbuurman net naar buiten.
Wie ben je?
Ik ben pelgrim!
Ah, nee, dan is het goed. Wil je daar gaan slapen? O, prima hoor.
Foyer de Charité is niet meer charité.
Dat wist hij ook al.
Of ik water wilde hebben en al gegeten had. Aardige man. Maar niet zo aardig om me een slaapplek aan te bieden…. 😂

Beetje met kleine tussenposes geslapen op het houten trappetje van de bibliotheek. Om 5:00 werd het licht, wakker, langzaam mijn spullen ingepakt. Me opgefrist bij de pomp.

20 minuten meditatie woord: manifesteren.
Het uitvoeren van je manifest. Dat wat je zegt. Manifesteren zou je mogen doen vanuit een positieve mindset. Ik merk dat dit tóch niet zo vanzelfsprekend is.
Ik raak uit mijn doen als er 3 of meer tegenslagen tegelijkertijd zijn. Dan kan ik het niet meer handlen. 1 of 2? Geen probleem.
Dus hoe zou dat positief manifesteren dan moeten werken? Ik zie namelijk niet dat wat ik positief het universum in slinger ook gebeurd. Misschien is er dan een betere oplossing, maar soms zie ik die niet komen.

Om 6:00 gaan lopen. Wat ik van deze situatie geleerd heb weet ik niet, maar ik ben wel een volhouder. Anderen hadden misschien een taxi naar Sézanne genomen om daar in een hotel te gaan, maar ik niet. Dat vind ik een mooie eigenschap van mij; volhouder.

In de ochtend loopt het wel lekker fris. Mjjn scheenbeen doet nog wel zeer. Bij een bosje en graanveld schiet er een ree uit het bos. Ze schrikt van me en wil het bos weer in, maar vind geen ingang. Ze danst voor me uit tot ze verdwijnt.
Het lopen gaat langzaam. Ik concentreer me op het neerzetten van mijn linker been. Als ik dat op een bepaalde manier doe, dan is de pijn te dragen.

Ik kom door een dorpje Lachy wat een heel mooie oude wasplaats heeft. Daar heb ik lekker even in het ijskoude water gezeten met mijn scheenbeen.
Een stukje voor Sézanne was een mooi huis (‘Sans Souci’). Daar stond een mooie grote spar waar ik even de tijd verdreven heb. Ik kon namelijk pas om 17:30 terecht. Dat plekje onder de spar was prima. Lekker windje, schaduw, even wat slaap inhalen van vannacht 😴

Op een gegeven moment kwam er een ouder echtpaar langs. Jullie zijn het nederlandse stel uit Germaine (Agnés had gezegd dat de volgende dag een nederlands echtpaar zou komen 😉). Dan ben jij ‘Johan’. Grappig hoe je elkaar leert kennen via-via.
Ze zijn pas 2 weken op pad. Slapen bij de zusters in Sezanne. Morgen in Anglure en gaan na Troyes weer naar huis.

De slaapplek van vandaag is weer bijzonder, maar ik ga natuurlijk na gisteravond niet klagen 😂
Enn pa en ma met dochter. Chaos in huis, 3 stoelen op een rij voor de televisie.
Het bed is prima. Daar ga ik goed in slapen. Ik heb al een ijskoude douche genomen. Heerlijk, daar koel je goed van af. Alles komt altijd goed, mijn nieuwe credo. Op het moment zelf valt het niet mee dat te pakken, maar na afloop kun je het wel bevatten.
Vandaag ook weer zo’n momentje van 3+ problemen: zeer scheenbeen, hitte en dan muggen in het bos die je van alle kanten aanvallen en lek steken, moe maar geen zitplek.
In tegenstelling tot gisteren kon ik me goed beheersen. Uiteraard was ik er nog steeds niet blij mee, maar ik kon het loslaten.
Ik snapte uiteindelijk wel dat een zitplek in een bos met stekende muggen geen slimme oplossing is. Dus dan maar geduldig wachten tot het universum iets slimmers had.

De maaltijd was heerlijk na een laatste koud, oud, pizza broodje de dag ervoor om 17:00.
De fransen eten blijkbaar voor het toetje en na de hoofdmaaltijd ook nog een flink stuk kaas met brood. Nou, dat ging er vandaag ook wel in. Als toetje brownie met appelmoes uit eigen tuin.
Mooie gesprekken, kon hun conversaties soms niet helemaal volgen. Die ging regelmatig een beetje rap en als je dan moe bent, is dat lastig te volgen.

Voor het bed moet je bijna klimmen om erin te komen. Denk dat ik super ga slapen.