Heerlijk geslapen bij Marie-Francoise in Mazee. Een echt jongens dekbed met raketten en planeten. Alle was is droog, want de verwarming werkte. Dat is niet op alle locaties zo geweest.
Gisterenavond een maaltijd op; instant noodles die je met kokend water warm maakt. Het vult, daar is alles mee gezegd 😄
20 minuten meditatie woord: herkennen
Dit is dus iets opnieuw kennen. Je hebt ‘het’ ooit als eerste ervaren, en nu komt ‘het’ opnieuw. Dit kunnen personen zijn, maar ook handelingen, gevoelens, emoties, etc… in jezelf. Als ik deze dus herken, dan kan ik ook terugdenken aan hoe ik er eerst mee omgegaan ben en dan kan ik de keuze maken dit opnieuw zo te doen, of het anders aan te gaan pakken.
Ik herken veel dingen, maar ben niet altijd zo slim om het anders aan te pakken. Daarom ben ik ook deze pelgrimstocht aan het doen. Om nu werkelijk te herkennen en te veranderen.
De route was ontzettend mooi. Dat had Marie-Francoise al gezegd. Door leuke dorpjes heen gelopen waar de huizen met grove stenen gebouwd zijn. Voelt heel authentiek en ‘middeleeuws’ aan.
Het pad liep soms tussen graanveld en bos in met meidoorn overdekt. Ook door alleen maar bos met kleine paadjes omhoog en omlaag, klauteren langs bosbeekjes. super gaaf.
Dit is echt een regio om naar terug te gaan voor vakantie.
Het vakantie huisje is klein en knus, maar heel mooi aangekleed met bos/hout elementen. Er is zelfs een hout haard. Die hebben we natuurlijk aangestoken.
Dit is weer zo’n plek waar je gewoon wil blijven.
Vanavond in het dorp gegeten om even de noodles van gisteren te compenseren. Een maand menu tegen een heel schappelijke prijs. Daar letten we dan natuurlijk ook wel weer een beetje op.
Vandaag vol energie opgestaan. Dit wordt een mooie dag. Rustig opgestart. Voor 3e keer naar dorpje gelopen voor ontbijt (15 minuten heen en 15 minuten terug). Tja, we hebben alleen de benenwagen. Lekker rustig ontbeten en alles geregeld. Huisje opgekuist (dat is Vlaams, voor wie het niet doorhad 😄).
20 minuten meditatie woord: openstaan
Als ik open sta, dan heb ik me dat expliciet voorgenomen. Ik sta. Dat is een stevige houding. Op dat moment kan ik open zijn voor andere perspectieven, zonder dat dit ten koste gaat van mijzelf. Het geeft me de mogelijkheid om te leren en te groeien. Om misschien mijn eigen ideëen te laten varen en een andere richting op te gaan. Maar alleen als ik dat zelf wil.
Al snel gaat de route het natte bos in, het heeft namelijk aardig doorgeregend. Tip van een nu ervaren wandelaar: doe dan geen lichte broek aan!
Maar goed, mooie route door het bos, vol energie gestart, dus ik dacht: ‘dat wordt een mooie dag om te genieten van de natuur’, maar vervolgens gaat er vanalles mis. Inderdaad, het is niet allemaal rozengeur en manenschijn. Allemaal kleine dingetjes gaan mis (regenen →poncho aan →minuut later droog → poncho uit, flesje water valt uit zijzakje, verstap met mijn linker voet, etc…). Het lijkt klein, maar telkens 12 kilo van je rug en weer optillen is zwaar. Een vervelende energie, terwijl de dag zo goed gestart is. Ik wil van de negatieve energie af, maar dat lukt me niet. Is het dan zo dat ik er voor mag openstaan dat deze ‘lastige’ dag er is en zulke dagen er altijd zullen zijn!? Makkelijker gezegd dan geaccepteerd.
Bij de grensovergang staat dat santiago nog 2543 kilometer is, maar dat lijkt me sterk. Vanuit Oldenzaal was het 2600 kilometer en ik heb er nu 539 kilometer opzitten. Hmmmm…rekenen is ook een kunst.
Na alle ongemakjes van de dag op mijn slaapplek van vandaag aangekomen. Het is in ieder geval een sjieke. De uitstraling van een luxe engels hotel. Veel donker hout en diverse chinese en boedhistische elementen, grote tuin, etc…
Heerlijk gegeten en mooi onderhoud met de gastvrouw. Er is nog een pelgrim op de fiets aangekomen, Gert. Komt uit brabant. Hij spreekt nauwelijks frans, doet veel via vertaal-app. Is voor een goed doel aan het fietsen. Hij is met een mountain bike en neemt exact dezelfde route als ik. In het bos heeft hij dus uitdagingen gehad. Die kosten mij een paar minuten, maar hem een half uur (tassen van de fiets, andere schoenen aan, tassen naar de andere kant, fiets naar andere kant krijgen, schoenen weer wisselen, tassen op fiets, pfffftttt…lastig). Dat zet mijn dag wel weer in een bepaald perspectief. Waar maak ik me druk om!?
Wat vindt jij!?
Ik heb vanmiddag al even een uurtje geslapen, maar heb geen moeite om er om 21:00 al weer in te liggen. Het zal de ouderdom wel zijn 😄 of de gezonde buitenlucht. Jij mag het invullen!
Morgen 24 kilometer lopen en aankomen in Aubigny-les-pothees. Geen idee waar ik ga slapen. De burgemeester vandaag gebeld, maar er is feest dit weekend in het dorp, dus de gite is in gebruik. Ach, tot nog toe is altijd alles goed gegaan, dus we gaan het zien.
Kippen leggen eieren jij ligt in je bed 😅maar… geeft niet hoor, ik lees graag mee met je avonturen 😀🙏🏻hopelijk vind je morgen toch een slaapplek!
Ik zal het even corrigeren 😂
Heb een heel mooie slaapplek. Vriend Hans heeft hier een paar jaar geleden ook geslapen. Mooie pelgrims plek georganiseerd door de gemeenschap. Doen ze in meer dorpen!