Astrid doet na de vorige loopdag (30-4) ’s avonds de gordijnen dicht. Een kiertje blijft open. Het licht van de binnenplaats vormt….de stralen van de Jacobs schelp, zoals die op de route aanwijzingen staan. Heel bijzonder, want de tweede avond lukt dat dus niet!
Vandaag een heerlijke rustdag. We zijn naar Maastricht geweest voor een stempel in mijn Camino paspoort en wat spullen voor het lopen. Zelfs een nieuwe leren binnenzool die beter loopt. Mijn voeten voelen namelijk op dit moment alles. Zodra we alles gedaan hebben zijn we zo snel mogelijk gevlucht. Wat een drukte was het daar.
Vervolgens gewandeld ( he, ja, dat had ik nog niet gedaan 😂) rondom sint Gerlach. Ze hebben daar hun eigen sixtijnse kapel.
Daarna een beetje door het limburgse land gereden. Onze buiken bordevol gegeten bij de plaatselijke Wok-chinees.
Ik merk dat ik het lastig vind om morgen weer afscheid te gaan nemen van Astrid. Gisteren kwam ik ook al even een lastig momentje tegen om door te gaan met deze reis. Ik kan dan gelukkig mijn denken even uitschakelen en gewoon doorsjokken. Zoals ik al eerder de boeddha heb geciteerd: alles gaat voorbij, echt álles.
20 minuten meditatie woord:
Geloven. Dit kan een zwakte woord zijn, afhankelijk van de intonatie. ‘Ik geloof het wel’.
Maar er kunnen ook heel krachtige dingen gedaan worden vanuit geloven. Ook schade aangericht aan dingen of mensen uit naam van geloven.
Ik voel meer voor de krachtige, opbouwende, intentie die ik er in kan leggen. ‘Ik geloof in mijn goddelijke kracht, doordat ik verbonden ben met alles om mij heen.’
Zoals jullie op de plattegrond waarschijnlijk al gezien hebben, moet ik wel heel erg hard van Hulsberg naar Luik gelopen hebben 😉.
Astrid heeft me afgezet bij Visé, net over de belgische grens. Dus vandaag weer afscheid genomen van haar. We worden er nog bedreven in.
Het was een leuke wandeltocht. Meestal als je door Luik heen gaat is het niet zoveel, veel industrie en slecht onderhouden huizen. Alleen deze route ging buiten Visé/Wezet om over de heuvels en door de natuur. Dat was heel mooi. Het heuvel op, heuvel af, wat in de Ardennen vaker zal gaan gebeuren, viel me alles mee.
De voeten deden het heel goed. Goed tempo behaald. Leuke gesprekken onderweg. Koffie van een arabische bouwvakker bij een huis in aanbouw, nederlandse fietsers met een lekke band (daar heb ik dan weer geen last van). Ze moesten op zoek naar een fietsenmaker om het te laten repareren 💁.
Mijn frans wordt straks nog vloeiend, alhoewel ik met mijn kamergenoten aan het stuntelen was. Als je even niet op een woord kan komen, kan dat je zo blokkeren!
Mijn gevoel van stoppen met de pelgrims tocht is weer voorbij. De natuur heelt alles. Is zo ongelofelijk sterk en veerkrachtig. Een boom die nauwelijks nog kern had, liep gewoon nog uit.
Nu beland in een jeugdherberg. Tja, dat zal ik weten 😉. Veel herrie van (nederlandse 😥) studenten(?) die blijkbaar hun uitje in Luik gepland hebben. Dat gaat wat worden.
Vandaag ook de eerste regen gezien. Tijdens het lopen een paar druppels, niet het vernoemen waard. Doe ik dus ook niet.
Maar eenmaal binnen in de jeugdherberg kwam er flink wat naar beneden. Daar had ik alleen geen last meer van 😄.
Ik ga een poging doen om te slapen. Jullie horen nog wel hoe dát vergaan is 😂.
O ja, en fingers crossed dat het morgen droog blijft!
