Vandaag in Nijmegen aangeland via een stop in Elst. De eerste route van Arnhem naar Elst was niet zo spectaculair. Arnhem heeft behoorlijk wat te lijden gehad van de oorlog en is daarna niet meer zo fraai opgebouwd. De route liep voornamelijk door de bebouwde kom, de weinige natuur die ik gezien heb was helaas aangelegd.
Ik doe dagelijks een ochtend en avond meditatie van 20 minuten. In de ochtend meditatie komt er vaak een woord in me op wat me die dag dan bezig houdt. Gisteren was dat: Liefde. Pure liefde. Voor de ander, maar ook voor mijzelf. Laten we van elkaar houden hoe we zijn. Met alle mooie en minder mooie aspecten.
Mijn gastvrouw in Arnhem had bij het ontbijt haar bijzondere levensverhaal vertelt. Ze had veel meegemaakt, maar was niet haar liefde voor de medemens verloren. Zo mooi om zo’n mens tegen te komen.
In Arnhem is de Martinuskerk is nog de enige RK kerk in functie. Hij was dicht, maar een koster zag mij staan en deed de deur voor me open. De kerk zou pas over half uur open gaan, maar ik mocht wel naar binnen om te bidden. Mooi om alleen in de kerk te zijn.
Ik begin te merken dat ik in mijn eigen bubbel terecht kom. Dit is voor nu goed, dat geeft me straks de mogelijkheid iets te leren over mijzelf.
Het meditatie woord voor vandaag is: dankbaarheid.
Ik kan alles manifesteren, maar niet a la minuut. Het universum kent geen tijd.
De kwantum fysica geeft aan dat iets aan EN uit kan staan. Maar het is niet alleen duaal, maar ook gelaagd in tijd. Ook verleden en toekomst kan nu in het heden zijn. Behoorlijk lastig te bevatten voor ons brein en stof om nog lang over door te bomen.
De route Elst – Nijmegen is al weer een stukje fraaier. Door het betuwse landschap. Mijn voeten gaan heel goed, maar de problemen beginnen zich naar boven te bewegen 😉. Mijn rechter achillespees speelt op. Een balletdanseres adviseert om niet te tapen, maar oefeningen te doen. Daarnaast heb ik ook mijn chinese wonderbalsem bij me. Hiermee hem goed ingemasseerd. Bewuster gelopen vandaag en dat maakte dat de pees zich gedeist hield.
Was ook duidelijk te zien aan de snelheid. Ruim op tijd voor mijn ontmoeting van 14:00 bij de sint Jacobskapel.
Ik ben blij dat het lichamelijk makkelijker wordt. Dit geeft me meer gelegenheid met mijn gedachten bezig te zijn. Dus wie weet wat ik de volgende dagen ga ontdekken.
Leuke ontmoeting; ik zit in een klein parkje in een woonwijk te wachten tot mijn gastvrouw voor vanavond thuis is. Een zwerver(?) komt een muntje vragen voor een kop koffie. ‘Ik kan jou wel een muntje vragen’, zeg ik. ‘Waar ga je heen dan?’ ‘Zuid-frankrijk’. ‘O, dan moet je inderdaad nog heel veel kopjes koffie verder.’
Ik zeg: ‘soms krijg ik spontaan van mensen een kop koffie omdat ze zien dat ik pelgrim ben 😉 misschien moet je ook met een staf gaan lopen’ 😀
Dat vond hij wel een slim idee. Maar mijn tip dat hij ook alles kan ondernemen wat hij wil, zoals lopen naar zuid-frankrijk, zag hij wat minder zitten.
Voor nu weer lekker slapen.
O ja, niet verder vertellen, maar ik heb even flink uitgepakt en mijzelf getracteerd op een grote capucino met iets lekkers. Om het af te leren zullen we maar zeggen. We moeten wel de portemonnee in de gaten houden natuurlijk 😀
Die cappuccino heb je wel verdient toch
Vond ik wel 😀