Zondag 5 april, eerste paasdag, ook het eerste stempeltje gehaald op mijn Camino paspoort. Was mooi om te doen. Heel vriendelijke pastoor in de Plechelmus. Hij vond het ook wel een bijzonder moment.
Vanmorgen om 8:30 gestart met de eerste dag. Astrid liep een stuk met me mee. Ik mag wel zeggen dat dit best emotioneel was. We gaan uiteindelijk samen een Camino lopen. Ik fysiek, maar zij zeker ook thuis. We gaan samen dingen beleven. Er was al direct na het afscheid een synchronisatie momentje ❤
Deze dag al leuke ontmoetingen gehad. Fietsers in Lonneker die naar je kijken en ineens uitroepen: ‘he, camino!’. Duitsers die zelf de camino gelopen hebben en de Jacobs schelp herkenden. Leuk gesprek mee gehad.
Een groep jonge tieners die riepen: ‘lekker aan het wandelen meneer?’ ‘ja, nog 1830 km’ ‘wáááát….??? Gaat u naar Afrika of zo?’ ‘komt u op het Jeugdjournaal?’ ‘ik denk het niet jongens’ ‘o, maar dan gaan wij u interviewen en dan sturen wij het in!’
Zo gezegd, zo gedaan. Ben benieuwd, word ik straks nog beroemd! 😄
Ook twentse humor tegen gekomen. 3 landarbeiders stonden koffie te drinken.
ik: ‘alles goed?’
zij: ‘uitstekend. met oe?’
ik: ‘ook prima, heb nog 1850 km te gaan’
zjj: ‘wa blief?’
ik: ‘1850 km’
zij: ‘o, en wat ga oe vanmiddag dan doen?’ 😂
Grappige jongens die twentenaren.
Zo ploeterde ik door. De laatste kilometers langs het Rutbeek en het Buurse zand. Naarmate het eindpunt in zicht kwam steeds meer met de tong op de tenen. Maar het is gelukt. Na 10 uur binnen, maar dat kwam natuurlijk ook door de gesprekjes en de rustpauzes 😉
Nu hopen dat het lijf morgen mee wil werken voor een nieuwe dag.
Het bed ligt in ieder geval prinsheerlijk. Dus dat wordt lekker slapen.
Wat zal morgen gaan brengen?
We gaan je volgen hoor!
Het weer is je in ieder geval gunstig gezind.