Maar goed, toch redelijk geslapen en de volgende dag gestart met een 20 minuten meditatie. Het woord daarvan was: versoepelen.
Ik vind dat een heel ontspannen, vrij, uitnodigend woord. Stop met vasthouden, maar laat dingen of gedachten los. Het hoeft niet allemaal zo strak te zijn. Laat ik eens wat soepeler zijn, vooral met wat ik mijzelf opleg aan regeltjes.
Vandaag een uur bezig geweest om Luik uit te komen, best een langgerekte stad dus. Over een heuvelrug gelopen. Weer een paar gesprekjes gehad over waar ik naar toe ga. Heerlijk gelopen door de bossen van de Ardenne. Op een gegeven moment begon het te motregenen, maar ik had er nauwelijks last van. Pas aan het einde van de tocht (laatste 3 kwartier) heb ik de poncho tevoorschijn gehaald, omdat ik meer in open gebied, langs de rivier de Ourthe, kwam en de regen wat erger werd. Maar eigenlijk ook omdat ik de poncho eens wilde uitproberen.
Esneux, waar ik nu ben, is een heel klein plaatsje met leuke huisjes en ook een heel leuke slaapplek.
Het lopen ging als een zonnetje in de motregen.
De slaapplek in Esneux is in een schattig straatje in het idyllische dorpje. Maar ondanks dat het niet groot is, heeft het genoeg eetgelegenheden. Heerlijk lasagna gegeten.
Het huis van mijn slaapplek is erg gezellig en authentiek. De kamer is net zo. Hier ga ik heel lekker slapen.
De volgende dag bij het wakker worden keek ik door het dakraam recht naar een mooie blauwe hemel. Het wordt weer een mooie dag. Okay, ik kan me voorstellen dat jullie het saai beginnen te vinden. Straks denken jullie nog dat het een vakantie tochtje is. Dat is het niet. Er gebeurt veel extern en intern 😉
Het 20 minuten meditatie woord: landen.
Als je kijkt naar vogels hoe ze landen, dan heeft ieder zijn eigen manier. Ze weten wat ze moeten en kunnen doen. Ik heb een zwaan nog nooit ergens anders zien landen dan op water. Ik zag een reiger in de kruin van een boom landen, dacht dat de tak zou bezwijken, maar dat was niet zo. Een vogeltje vliegt rakelings lang één tak om op een ander te landen. Ze voelen aan waar ze willen en kunnen landen. Waar land ik over 3 maanden? Waar land ik vandaag? Waar land jij vandaag?
Een leuk gesprek gehad met een meneer in de supermarkt. We liepen elkaar steeds in de weg 😄 Hij zag dat ik naar Santiago ging. Dat stond ook nog op zijn lijstje. Wie weet heb ik hem gemotiveerd.
De route gaat tot aan Saint-Séverin door het bos, zei de gastheer. In het bos de boswachter tegen gekomen: voyez un pelerin! Even een babbeltje gemaakt. Hij was bekent met de Santiago pelgrims en wenste me buen camino.
Onderweg wordt er getoeterd en gezwaaid. Blijft toch bijzonder.
Niet de hele weg is door het bos en ondanks dat het máár 17 kilometer was viel het einde me toch zwaar. Nu echter in de presbytère (pastorie) van Saint-Séverin, speciaal voor pelgrims naar Santiago. Ik was ruim op tijd, maar dat gaf niet. Vanavond soep bij een dame van 80+. Ben heel benieuwd wat ik me daarbij moet voorstellen. Eric, de gastheer, complimenteerde me met mjjn frans 😊 Doe eens gek, misschien ga ik het écht vloeiend spreken?
Het avondeten bij de dame van de pastorie was heel goed. Niet alleen soep, maar een hele maaltijd met aardappels, vlees en groente. Wat een mooie verrassing. Er was ook een weduwnaar, dochter, kleindochter en kleinzoon aan tafel, dus dat was spannend om het gesprek te blijven volgen. Het was een heel onderhoudende avond. Gesproken over de werkelijke waarde van het leven. Daar kon ik oma beetje ondersteunen richting de kleinkinderen. Die oma maar een beetje raar vonden natuurlijk 😉
Hmmmm…bedenk me nu dat ze mij hoogstwaarschijnlijk ook een beetje raar vonden. Ach, zoals oma zei: je moet zijn wie je bent!
Het was weer een geslaagde dag. Ik hoop dat die van jullie net zo was!
Welterusten dan maar